سایز متن   /

مهمترین رویدادهای ایران و جهان در طول تاریخ در این روز ۱۳ فوریه

احتمال جنگ آمریکا و کره شمالی یک در صد (تقریبا صِفر) است ـ شرح ملاقاتی کم سابقه و لبخندی که به تغییر اذهان کمک کرد
پرسش
مخاطب این تاریخ آنلاین از کالیفرنیا: در پی این همه تهدید متقابل، سرانجام آیا آمریکا و کره شمالی وارد جنگ خواهند شد؟.

پاسخ
احتمال وقوع جنگ میان آمریکا و کره شمالی یک در صد (تقریبا صِفر) است. کره شمالی طبق برآوردها، ۱۳ تا ۶۳ بمب اتمی در زرّادخانه خود دارد با موشک های دوربُرد که بتوانند این بمب ها را به هدف برسانند. انفجار بمب هسته ای، چه به هدف بخورد و چه «فال اوت» کند، محیط اطراف را آلوده، ناسالم و کشنده می سازد و کره شمالی همسایه دیوار به دیوار چین و روسیه ـ دو قدرت نظامی است. ولادی وُستوک ـ بندر بزرگ و پُرجمعیت روسیه در فاصله ای نه چندان به دور از مرز کره شمالی قرار دارد و همچنین شهر بزرگ شِنیانگ چین و …. بیژینگ (پکن) پایتخت چین نیز به محاذات کره شمالی واقع شده است. بنابراین، روسیه و چین ـ به خاطر خود هم که شده ـ مانع از جنگ آمریکا و کره شمالی خواهند شد. شهر سئول پایتخت کره جنوبی در جنوب مدار ۳۸ درجه عرض جغرافیایی واقع است که دو کره را از هم جدا کرده است.
اگر به فرض تقریبا محال، میان آمریکا و کره شمالی جنگ روی دهد، این جنگ اتمی خواهد بود و شمالی ها ژاپن و صنایع جنوبی ها که در ارتباط با آمریکا هستند و پایگاههای نظامی آمریکا در کره جنوبی و مناطق اطراف را هدف قرار خواهند داد. آمریکا در کره جنوبی نزدیک به ۴۰ هزار نظامی دارد. شمالی ها می دانند که ژاپن میلیاردها دلار در آمریکا ذخیره پولی دارد که در صورت آسیب دیدن، این پول را خارج خواهد ساخت تا خرابی ها را ترمیم کند. به علاوه، معاملات ژاپن با کشورهای دیگر، عمدتا با دلار آمریکا صورت می گیرد که در صورت بمباران اتمی شدن، به پول آمریکا که نقش وسیعی در قدرت این کشور دارد آسیب وارد خواهد شد و همچنین در مورد صنایع کره جنوبی. کره ای ها ـ چه شمالی و چه جنوبی ـ مسئله جدایی خودرا نتیجه اشغال نظامی ۳۵ ساله ژاپنی ها می دانند. ژاپن در ۱۹۱۰ شبه جزیره کره را که وابسته به چین بود پس از وارد ساختن یک شکست نظامی به چین، تصرف کرد. در سال ۱۹۴۵ و دو روز پس از بمباران اتمی ژاپن، دولت مسکو به ژاپن اعلان جنگ داد و شمال شبه جزیره کره را تصرف کرد که پس از جنگ، آمریکا هم در جنوب این شبه جزیره مستقر شد و قرار براین بود که دو قسمت کره با برگزاری انتخابات، یکی شوند که چنین انتخاباتی برگزار نشد و کره شمالی که کمونیست شده بود در ژوئن ۱۹۵۰ با لشکرکشی به جنوب درصدد تأمین وحدت از طریق جنگ برآمد و شهر سئول را تصرف کرد. دو روز پس از تعرّض، شورای امنیت سازمان ملل جلسه تشکیل داد. نماینده دولت مسکو تعمّدا در این جلسه حضور نیافت تا پیشنهاد فرستادن نیرو به کره را «وِتو» کند زیراکه مسکو خواهان ادامه جنگ و آسیب دیدن آمریکا ـ رقیب وقت خود ـ بود. به رغم اعزام نیرو از آمریکا و ۲۰ کشور دیگر ازجمله ترکیه به کره جنوبی که در اجرای قطع نامه شورای امنیت صورت گرفت، کره شمالی در مدتی کوتاه همه کره جنوبی جز ناحیه کوچکی (پوزان) در جنوب غربی این سرزمین را تصرف کرد که آمریکا صدها هزار نیروی دیگر فرستاد که با صدها هزار داوطلب چینی رو به رو شدند. مسکو نیز علاوه بر تأمین اسلحه، چند اسکادران جت تازه ساختِ میگ ـ ۱۵ به کمک شمالی ها فرستاد و به این ترتیب، پس از جنگ جهانی دوم، برای نخستین بار قدرت های وقت مستقیما در برابر هم قرار گرفتند. جنگ تا جولای ۱۹۵۳ ادامه یافت و بیش از دو میلیون کشته داد ازجمله ۳۸ هزار آمریکایی. در جولای ۱۹۵۳ ترک مخاصمه اعلام شد که ادامه دارد. به عبارت دیگر؛ حالت جنگ پایان نیافته است و مدار ۳۸ درجه همچنان خط تقسیم موقّت دو بخش کره است. ضمنا کره ای ها ظلم ژاپنی ها را از یاد نبرده اند که یک مورد از این ظلم ها، «سِکس سلِیو» کردن زنان کره ای و در اختیار نظامیان ژاپنی قراردادن آنان در جریان جنگ جهانی دوم بوده است. چینی ها نیز کشتارهای غیر ضروری ساکنان شهرهای خود به دست ژاپنی ها را فراموش نخواهند کرد.
به نظر می رسد که کره ای های شمالی و جنوبی از کشتن یکدیگر اکراه دارند، زیراکه برادرند و همخون. در جریان جنگ سه ساله کره، شمالی ها تلاش داشتند که حتی الامکان از واردآمدن تلفات به غیرنظامیان جنوبی خودداری شود. دیده شده است که در ۶۵ سال اخیر، هرگاه احتمال وقوع جنگ رفته، باهم کنار آمده اند ازجمله در همین چند روز گذشته و در جریان بازی های المپیک زمستانی که در کره جنوبی برگزار شد و در آن ورزشکاران شمالی نیز شرکت کردند و با ورزشکاران جنوبی در یک دسته رژه رفتند. دهم فوریه ۲۰۱۸ بانو Kim Yo-Jong سی و یک ساله خواهر رهبر کره شمالی و عضو دفتر سیاسی حزب کمونیست این کشور، تحصیلکرده در سویس و دارای مقام دولتی به همراه Kim Yong-Nam رئیس جمهوری تشریفاتی کره شمالی که روز پیش از آن به جنوب آمده بودند در مراسم آغاز مسابقات شرکت کردند که مایک پنس معاون رئیس جمهوری آمریکا نیز به همین منظور در آنجا حضور داشت. باید توجه داشت که کره ای ها دارای چند نام خانوادگی معدود هستند.
Moon Jae-In رئیس جمهوری کره جنوبی از بانو کیم و هیأت همراه او استقبال کرد و بانو کیم دعوت دستنویس برادرش از رئیس جمهوری کره جنوبی برای سفر به کره شمالی را به دست او داد که دعوت پذیرفته شد و مسئله اتمی ـ موشکی شدن کره شمالی کمرنگ گردید.
همچنین انتشار عکس های بانو کیم با آن لبخند های دلنشین در گوشه و کنار جهان، خشونت ذهنی را که مردم سایر کشورها از کره شمالی داشتند تا حدی زیاد برطرف کرد که دیپلماسی جالبی بشمار آورده شده است.

«مون جائه ـ این» رئیس جمهوری کره جنوبی از بانو «کیم یو ـ جونگ» خواهر رهبر کره شمالی استقبال می کند ـ در گوشهِ دیگر عکس، بانو کیم در کنار «کیم یونگ ـ نام» رئیس جمهوری تشریفاتی کره شمالی پس از ورود به جنوب دیده می شود و نیز عکسی از شعار ِ تصویریِ سران دو کره که در یک قایق سرنوشت قرار دارند ـ سرنوشت مشترک
 نقل این مطلب بدون ذکر نشانی پایگاه و نام مولف (نوشیروان کیهانی زاده) ممنوع است زیرا که نتیجه تحقیقات شخص وی و نظر اوست.
وضعیت سوریه به دلیل مستقیما قرارگرفتن قدرت ها در برابر هم در این کشور قابل پیش بینی نیست و ممکن است گسترش منطقه ای و حتی جهانی یابد
پرسش

مخاطب: از سال ۱۳۴۴ تاکنون مطالب شما را در روزنامه اطلاعات و نشریات دیگر و وبسایت های تان خوانده ام و به وسعت معلومات و درستی نظراتِ تان اطمینان دارم، خواستم بپرسم که مسئله سوریه به کجا می انجامد؟.

پاسخ

از تابستان ۱۹۵۳، این نخستین بار است که قدرت های بزرگ، در یک کشور دیگر مستقیما در برابر هم قرار گرفته اند و یک جرقه کافی است که آنها را به جان هم اندازد و این کشور سوریه است که از آغاز پیدایش هم صحنه جنگ بوده است و عمدتا جنگ ایران با قدرت های دیگر که از نبرد ایسوس با اسکندر مقدونی چهره دیگر به خود گرفته است.
از زمان پایان جنگ کره در جولای ۱۹۵۳، شاهد جنگ های متعدد بوده ایم ولی در هیچکدام، قدرت های رقیب، مستقیما در برابر هم قرار نداشتند حتی در جنگ طولانی ویتنام. در این جنگ روس ها از مسیر چین به مبارزان ویتنامی اسلحه می رسانیدند و مستقیما درگیر نبودند. در جنگ های هند و پاکستان، قدرت ها به رغم عضویت پاکستان در دو پیمان ساخت غرب، مستقیما شرکت نداشتند و به همچنین در جنگ ظفار و زد و خوردهای آفریقا. در افغانستان، آمریکا به تنهایی وارد عمل شد و ائتلاف آن، صدام را از کویت بیرون انداخت و چند سال بعد عراق را هم متصرف شد. در لیبی، همه قدرت ها در کنار هم عمل کردند! و کشور خوشوقتی را بدبخت کردند. تنها برسر کوزوو نزدیک بود که دو قدرت رقیب (روسیه و غرب) مستقیما درگیر شوند که یلتسین به دلایلی که روشن است کنار کشید.
تا دهه دوم قرن ۲۱، همه جنگ ها با مشارکت یک قدرت و بعضا شرکت دیگران به صورت پراکسی بود، امّا در سوریه چنین نیست. در اینجا، روسیه دارای یاپگاه دریایی شده و واحد زمینی و هوایی مستقر ساخته است. آمریکا واحد زمینی دارد و «ایرپاور» خود را نیز منظما بکار می برَد و از میان دسته های غیر منظم داخلی، متحدینی هم دارد. این دو قدرت (آمریکا و روسیه)، اتمی ـ موشکی هستند. در اینجا، آمریکا یک متحد اتمی ـ موشکی محلی ـ اسرائیل دیوار به دیوار سوریه ـ را هم در کنار خود دارد که نگاهها بیشتر متوجه آن است که چه می خواهد بکند. با یک اشاره آمریکا، کُردهای محل نیز در کنار آن قرار خواهند گرفت. ایران و متحدانش نیز حضور دارند. ترکیه که نمی خواهد کُردها مناطق شمالی سوریه تا اژه (مدیترانه) را در کنترل گیرند و ترکیه را عملا از سوریه جدا کنند، و همچنین می خواهد که از نَمَد سوریه برای خود کلاه بردوزد وارد عمل شده و در این رهگذر حتی برای آمریکا شاخ و شانه می کشد.
به این ترتیب، پایان مسئله سوریه قابل پیش بینی نیست، احتمال گسترش آن زیاد است و حتی آتش آن ممکن است به جان همه جهان افتد و …. اگر ترکیه به برخورد لفظی با آمریکا و یکه تازی شفاهی ادامه دهد، احتمال تعلیق عضویت آن در «ناتو» زیاد است. ترکیه از کشورهای منطقه اتلانتیک نیست، شرقی خوانده می شود و دلیل عضویت آن در ناتو و استقرار پایگاههای آمریکا در آنجا، وجود اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود که دیگر وجود ندارد. آمریکا می تواند پایگاه هوایی خود را به اربیل و یا اردن منتقل کند. از طرفی، ترکیه با ۱۴ ـ ۱۵ میلیون کُرد ساکن آن کشور رو به رو است و با یونان، قبرس و حتی بلغارستان مسئله دارد، ارمنستان چشم دیدن آن را ندارد، دارای منابع معدنی بویژه نفت نیست و از سرگیری طغیان کُردها و دور شدن از آمریکا به صنعت توریسم آن صدمه خواهد زد.

 نقل این مطلب بدون ذکر نشانی پایگاه و نام مولف (نوشیروان کیهانی زاده) ممنوع است زیرا که نتیجه تحقیقات شخص وی و نظر اوست.
ایران
سازمان یابی مشروطه خواهان ایران در گیلان ـ تصرف رشت، انزلی، قزوین و تهران، پناهنده شدن شاه به سفارت روسیه و …
Yeprem Khan Davidian

بهمن سال ۱۲۸۷ (فوریه ۱۹۰۹) در سراسر ایران هَردَم تَبِ قیام برضد استبداد محمدعلی شاه قاجار بالا می رفت و در گوشه و کنار کشور گروههای مجاهدِ راه مشروطیت (آرزومندان حکومت پارلمانی ـ Constitutionalists) تشکیل می شدند و …. خشم مردم از تیرماه ۱۲۸۷ که سرهنگ ولادیمیر لیاخوف Vladimir Platonovitch Liakhov افسر روس و فرمانده نیروی قزاق تهران (و عملا فرماندار نظامی پایتخت) به دستور شاه وقت مجلس را به توپ بسته بود و در طول آن سال شماری از مشروطه طلبان را نیز کشته بود شدت گرفته بود. لیاخوف متولد ۱۹۶۹ پس از بازگشت به روسیه و مقام نظامی خود، در جریان جنگ جهانی اول با یکان زیر فرماندهی اش بندر ترابوزان (واقع در قلمرو عثمانی وقت و اینک از بنادر ترکیه در دریای سیاه) را متصرف شد. وی پس از انقلاب بلشویکی روسیه به نیروهای سلطنت خواه این کشور پیوست و در ۱۹۱۹ درگذشت.
۲۴ بهمن ماه ۱۲۸۷ (فوریه ۱۹۰۹) گروههای مجاهد شمال کشور (ایران) در شهر رشت به هم پیوستند و روز بعد شماری از مهاجران قفقازی ازجمله دهها ارمنی سوسیالیست ملّی (داشناک) نیز ـ به تشویق هواداران مشروطیّت ـ به آنان اضافه شدند. سران این گروهها در همین روز تصمیم گرفتند که یِپرِم خان داویدیان (داوِتیان) Yeprem Khan Davidian چهل و یک ساله متولّد شهر گَنجه (اینک از شهرهای جمهوری آذربایجان) و از مهاجران قفقازی را فرمانده افراد مسلح خود کنند تا آنان را به صورت یک یگان رزمی آماده نبرد درآورد و این کار سریعا انجام گرفت. انتخاب یپرم خان به این دلیل بود که مبارزه مسلحانه با تزار روسیه را در کارنامه خود داشت و عوامل تزار اورا به سیبری تبعید کرده بودند که از آنجا گریخته و به ایران آمده بود. یپرم خان خواهان ایجاد دوباره ارمنستان بزرگتر بود که مانند ۲۴ قرن پیش از آن (پیش از ۱۸۲۸) در کنار ایران و متحد آن باشد. وی تزار روس را حامی محمدعلی شاه می دانست. یک هفته بعد حکومت رشت به دست مشروطه طلبان مسلح افتاد و «آقابالاخان» حاکم رشت و تنی چند از مقامات دولتی توسط مشروطه خواهان مسلح کشته شدند. این افراد بندر انزلی را هم تصرف کردند.

محمدعلی شاه

مشروطه خواهان شمال سپس از محمدولی خان تُنکابُنی (سپهدار) دعوت کردند که ریاست جنبش را به دست گیرد. وی دعوت را پذیرفت و از مازندران (تَنکابَن که بعدا شهسوار خوانده شد) وارد رشت (گیلان) شد.
مشروطه خواهان مسلح شمال (گیلان و مازندران و شماری اَرمنی) سپس به سوی قزوین به حرکت در آمدند و در پی یک زد و خورد شدید این شهر را تصرف کردند و قاسم خان فرمانده پادگان شهر که دستور مقاومت داده بود اعدام شد.
این مشروطه طلبان سپس رهسپار تهران شدند و با کمک هم اندیشان دیگر و نیز سواران بختیاری که از اصفهان آمده بودند پس از شکست و فراری دادن نیروی دولتی در بادامَک، در جولای ۱۹۰۹ (تیرماه ۱۲۸۸) پایتخت (شهر تهران) را متصرف و محمدعلیشاه (متولد ۱۸۷۲ در شهر آمُل و متوفی در ۱۹۲۵ در تبعید ـ در ایتالیا) را به ساختمان تابستانی سفارت روسیه فراری دادند که در آنجا تا خلع از سلطنت پناهنده بود. وی۳۱ ماه و ۱۳ روزپادشاهی کرد.

پس از پناهنده شدن محمدعلی شاه به سفارت روسیه، مجلس فرزند ۱۱ ساله اورا پادشاه کرد و عنوان احمدشاه داد (متولد ۱۸۹۸ و متوفی در فرانسه در ۱۹۳۰). مجلس در ۱۹۰۷ به تصمیم محمدعلی شاه منحل شده بود که پس از افتادن تهران به دست مشروطه خواهان مسلّح، بازگشایی شده بود. «تاریخ» نشان می دهد که پادشاهان ایران از محمدعلی شاه به بعد (محمدعلی شاه، احمدشاه، رضاشاه و محمدرضاشاه در تبعید و خارج از وطن فوت شدند. محمدعلی شاه و احمدشاه در کربلا و رضاشاه و محمدرضا شاه در قاهره و امانتا مدفون شدند. رضاشاه در یوهانسبورکِ فدراسیون آفریقای جنوبی درگذشته بود و جنازه او به قاهره انتقال داده شده بود تا در فرصت مناسب به ایران منتقل شود.).
پس از پیروزی مشروطه خواهان، مجلس همچنین رای داد که پیرم خان رئیس پلیس تهران شود که تا پایان عُمر (ششم ماه می ۱۹۱۲= ۱۶ اردیبهشت ۱۲۹۱) در این سمت بود. پیرم خان در این روز در جنگ با صارم الدله ـ شاهزاده قاجار ـ در منطقه همدان کشته شد.

 نقل این مطلب بدون ذکر نشانی پایگاه و نام مولف (نوشیروان کیهانی زاده) ممنوع است زیرا که نتیجه تحقیقات شخص وی و نظر اوست.
قتل نخستین رئیس مجلس ایران که قاتلان آن به روسیه تحویل داده شدند!
مرتضی قلی خان صنیع الدوله رئیس نخستین دوره مجلس شورای ملی در بهمن ماه ۱۲۸۹ (سوم فوریه ۱۹۱۱ ) در تهران ـ چهار راه مخبرالدوله ـ هدف گلوله دو قفقازی تبعه روسیه قرار گرفت و کشته شد. این دو قفقازی پس از ارتکاب قتل دستگیر شده بودند که سفارت روسیه در تهران استرداد آندو را طبق قراردادهای دوجانبه (تحمیلی به دولت قاجارها) از وزارت امور خارجه ایران خواستار شد و وزارت امورخارجه دو قاتل را تحویل گرفت و به سفارت روسیه تسلیم کرد!. مخبرالسلطنه (برادر مرتضی قلی خان) انگیزه و چگونگی قتل را در کتابی که برنگاشته شرح داده است. مرتضی قلی خان تحصیلکرده آلمان و مسلط به زبانهای آلمان و فرانسه، قبلا وزیر دارایی بود. وی منتخب اعیان تهران برای نمایندگی مجلس بود که به ریاست آن نیز انتخاب شده بود. در آن زمان انتخاب نمایندگان برحسب طبقات جامعه بود و اعیان هم یک طبقه به حساب می آمدند که مرتضی قلی خان نماینده آنان در مجلس بود. مرتضی قلی خان پسر علی قلی خان مخبرالدوله بود. استرداد دو قاتل مرتضی قلی خان اوج ضعف دولت قاجارها را نشان می دهد که مردم پس از اطلاع از آن متاثر شده بودند ولی نیروی نظامی نبود که از آن بخواهند ایستادگی کند. در آن زمان انگلستان و روسیه در ایران نیروی مسلح داشتند. این دو دولت طبق موافقتنامه سن پترزبورگ (به امضای همین دو دولت) خودرا مجاز به هر اقدامی در ایران می دانستند.
 نقل این مطلب بدون ذکر نشانی پایگاه و نام مولف (نوشیروان کیهانی زاده) ممنوع است زیرا که نتیجه تحقیقات شخص وی و نظر اوست.
لغو روادید ایران و ترکیه از ۲۳ بهمن ۱۳۴۲ ـ سود سالانه دو میلیارد دلاری ترکیه از این بابت
دولتین ایران و ترکیه روادید ورود اتباع دو کشور به خاک یکدیگر را ۲۳ بهمن ۱۳۴۲ لغو کردند. رفت و آمد اتباع به این دو کشور بدون نیاز به ویزا، از آن زمان ادامه داشته و در دهه نخست پس از انقلاب، ترکیه به صورت مرکزی درآمده بود برای ایرانیانی که خواستار رفتن به سایر کشورها و عمدتا جهت پناهنده شدن و یا درصدد دریافت ویزا از کنسولگری های آمریکا در ترکیه و رفتن به این کشور بودند. تا انقلاب سال ۱۹۷۹ (۱۳۵۷ هجری) اتباع ایران برای سفر به بسیاری از کشورها ازجمله کشورهای اروپای غربی (انگلستان، فرانسه، آلمان، هلند و …) نیاز به ویزا نداشتند. تداوم لغو ویزا به سود ترکیه بوده است زیراکه هر سال حدود دو میلیون دارنده گذرنامه ایرانی به آن کشور سفر می کنند و هرکدام به طور متوسط یک هزار دلار خرج می کنند که جمعا می شود حدود دو میلیارد که درآمد چشمگیری برای ترکیه است.
میلیونها ایرانی در سه دهه گذشته و بویژه از سال ۱۹۹۱ (۱۳۷۰ هجری) تَرکِ وطن کرده اند.
در نظرسنجی سال ۲۰۰۶، هفتاد و دو درصد ایرانیانی که به تابعیت آمریکا درآمده و مصاحبه شده بودند در پاسخ به این پرسش موسسهِ کسب نظر که چرا درخواست تابعیت داده اند مشکل مسافرت با گذرنامه قبلی را در صدر دلایل خود بیان داشته و گفته بودند که سفرکردن با گذرنامه جمهوری اسلامی نیاز به ویزا از همه کشورها و معطلی زیاد و سوء ظن فراوان داشت. با گذرنامه آمریکا مشکل مسافرت و دردسر فرودگاهی و سوار شدن به هواپیما نداشته اند. آنان دلایل دیگری را هم برای اقدام خود به کسب تابعیت آمریکا ابراز کرده بودند. تنی چند از آنان گفته بودند: با اینکه دهها سال و بعضا از پیش از انقلاب در آمریکا زندگی کرده و کارت اقامت دائم (گرین کارت) داشتند سازمان های پلیس و امنیت آمریکا نسبت به آنان سوء ظن داشتند و پس از رویدادهای ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ در فرودگاه و هنگام گرفتن بوردینگ پَس، روی کارت آنان علامت ۴ اِس SSSS (سِکیوریتی) می زدند تا دقیقا بازرسی بدنی شوند و هنگام بازگشت مورد مصاحبه قرار گیرند و … و این عمل، آنان را در طول سفر دچار دلهره و نگرانی می کرد که تا مدت ها روی اعصاب شان اثر می گذاشت. به علاوه، آمریکا و کانادا و همچنین استرالیا کشورهای مهاجرنشین هستند و ساکنان آنها، مهاجران و یا از نسل مهاجران.
 نقل این مطلب بدون ذکر نشانی پایگاه و نام مولف (نوشیروان کیهانی زاده) ممنوع است زیرا که نتیجه تحقیقات شخص وی و نظر اوست.
کُپی صفحه اول شماره ۲۵ بهمن ۱۳۵۷ روزنامه اطلاعات و ۳ خبر وقت از سایر صفحات این شماره روزنامه برای ماندن در تاریخ

تصرف سفارت آمریکا در نیمروز ۲۵ بهمن ۱۳۵۷ ـ ۳ روز پس از پیروزی انقلاب ـ طولانی نبود و با ورود افراد کمیته انقلاب و انجام مذاکرات پایان یافت و سفارت به کار خود تا نیمه آبان سال بعد ادامه داد. برخی از رسانه ای ها تصرف سفارت را که با دفاع تفنگداران محافظ آن رو به رو شده بود کار چریک های فدایی خلق (دسته ای از کمونیست ها) گزارش کرده بودند ولی یک مقام کمیته انقلاب این عمل را توطئه بقایای ساواکی ها بیان کرده بود تا دشمنی دولت آمریکا با دولت انقلاب را برانگیزانند. تاس ـ خبرگزاری رسمی شوروی و رادیو مسکو نیز در گزارش های خود اعضای ساواک را طراحان نقشه تصرف سفارت آمریکا به دست داده بودند تا بهانه مداخله نظامی در ایران را به دست دولت آمریکا بدهند. برخی هم گفته بودند که عمل ورود به سفارت و تصرف چند ساعته آن و سپس عکس گرفتن با مقامات سفارت، نقشهِ خود آمریکایی ها بود تا فرصت مداخله به دست دهد. دولت آمریکا گزارش منابع شوروی را مغرضانه خوانده بود. کُپی متن خبر مربوط به اعتراض آمریکا به شوروی که در روزنامه اطلاعات چاپ شده بود:

_ _ _ _ _

_ _ _ _ _

_ _ _ _ _

سطوری از قسمت بالای مطلب که مَتن آن بسیار طولانی است
 نقل این مطلب بدون ذکر نشانی پایگاه و نام مولف (نوشیروان کیهانی زاده) ممنوع است زیرا که نتیجه تحقیقات شخص وی و نظر اوست.
نظر استادان علم حکومت درباره پیش شرط رئیس جمهور ایران شدن
حذف نام جلال الدین فارسی از فهرست نامزدهای نخستین دور انتخابات ریاست جمهور ایران که در افغانستان به دنیا آمده بود به استناد اصل ۱۱۵ قانون اساسی جمهوری اسلامی، همان وقت ـ در ماههای ژانویه و فوریه ۱۹۸۰ (۱۳۵۸هجری خورشیدی) ـ مورد تفسیر استادان علم حکومت قرارگرفته بود. این اصل گوید که رئیس جمهور باید «ایرانی الاصل» باشد.
به نظر آن استادان، ایرانی الاصل یعنی از تبار ایرانی؛ کُردهای عراق، سوریه و ترکیه، افغانها، بلوچ ها، تاجیکهای منطقه فرارود و … همه از تبار ایرانی یعنی ایرانی الاصل هستند و اگر تبعه ایران باشند و مدیر و مدبّر و امانتدار، می توانند رئیس جمهور شوند. در اصل ۱۱۵ عبارت متولد ایران مشاهده نمی شود.
در برخی از این تفسیرها آمده بود حسن حبیبی که در پاریس نخستین پیش نویس قانون اساسی را تنظیم کرده بود، بمانند قانون اساسی آمریکا و سایر کشورها، یکی از شرایط احراز این مقام را «متولّد ایران» بودن نوشته بود که در جریان تجدید نظر در این پیشنویس، این عبارت را به کلمات «ایرانی الاصل» تبدیل کردند و شاید به این سبب که برخی از روحانی زادگان متولد نجف و کربلا (عراق) بوده اند. علی لاریجانی (رئیس مجلس شورای اسلامی) که یک بار هم نامزد انتخابات ریاست جمهور شده بود متولد نجف (کشور عراق) است.
استادان علم حکومت (گاورمِنت) تاکید کرده اند از آنجاکه که طبق قانون اساسی جمهوری اسلامی، رهبر انقلاب و ولی فقیه رئیس کشور و شخص اول است و اتخاذ تصمیمات کلی و اساسی با اوست و حرف آخر را ـ او می زند، رئیس جمهور یک رئیس قوه مجریه (در حد نخست وزیردر حکومت های پارلمانی) بیش نیست و بکار بردن واژه «رئیس جمهوری» برای او درست نیست و باید «رئیس جمهور» نوشت. «جمهوری» = است با کشور. «جمهور» = گروه، جماعت است و ….
 نقل این مطلب بدون ذکر نشانی پایگاه و نام مولف (نوشیروان کیهانی زاده) ممنوع است زیرا که نتیجه تحقیقات شخص وی و نظر اوست.
جمهوری اسلامی قانون «منع مقامات دولتی از داشتن حساب بانکی، خرید مستغلات و سهام در کشورهای دیگر و تابعیت خارجی» لازم دارد
۱۳ فوریه ۲۰۱۳ پیامی از یک ایرانی مقیم کشور سوئد دریافت شد که پیشنهاد کرده بود: در پی انتشار چند گزارش درباره برخی سوء استفاده ها و فساد مالی و قبلا رفتن یک مدیر بانک متهم به شرکت در یک اختلاس به خارج و خرید خانه و سرمایه گذاری، لازم است که جمهوری اسلامی قانون «منع مقامات دولتی از داشتن حساب بانکی در خارج، خرید مستغلات، سهام در کشورهای دیگر و تابعیت خارجی» داشته باشد.
وی افزوده است که ولادیمیر پوتین در چارچوب تلاش های خود برای پایان دادن به فساد دولتی و سوء استفاده از مقام و منزلت و نیز مافیابازی، ۱۲ فوریه ۲۰۱۳ [روزپیش از دریافت پیام] لایحه ای به دومای روسیه (مجلس نمایندگان این کشور) داد که به موجب آن مقامات دولتی روسیه حق داشتن حساب بانکی در خارج و سرمایه گذاری از نوع معاملات سهام، اوراق بهادار و مستغلات و از این قبیل نخواهند داشت..
 نقل این مطلب بدون ذکر نشانی پایگاه و نام مولف (نوشیروان کیهانی زاده) ممنوع است زیرا که نتیجه تحقیقات شخص وی و نظر اوست.
شکایت فاضل لاریجانی از محمود احمدی نژاد به دستگاه قضایی، به روایت دویچه وله
دویچه وله (صدای جهانی آلمان ـ برنامه فارسی) ـ ۱۱ فوریه ۲۰۱۳: فاضل لاریجانی [برادر روسای دو قوه مقننه و قضائیه جمهوری اسلامی ایران] علیه محمود احمدی نژاد رئیس جمهور [وقت] به دستگاه قضایی شکایت کرده است.
این شکایت واکنشی است به انتشار بخش‌هایی از یک نوار (صوت و تصویر) در ۱۵ بهمن (سوم فوریه ۲۰۱۳) در جلسه استیضاح وزیر کار در مجلس شورای اسلامی که مربوط است به ملاقات سعید مرتضوی (رئیس وقت سازمان تأمین اجتماعی) و فاضل لاریجانی و گفت و شنود آنان. احمدی‌نژاد با پخش این نوار در جلسه علنی مجلس، عملا اتهاماتی به فاضل لاریجانی وارد ساخته بود.
«دویچه وله» بدون ذکر منبع خبر خود اضافه کرده بود که فاضل لاریجانی در نامه به دادستان تهران به غیرقانونی بودن شنود و افشای اسرار شهروندان اشاره کرده و ضبط مکالمات خودرا غیراخلاقی، و سیاسی خوانده است.
گویا شکایت فاضل لاریجانی در زندانی شدن سعید مرتضوی به مدت یک شب بی تاثیر نبوده است.
 نقل این مطلب بدون ذکر نشانی پایگاه و نام مولف (نوشیروان کیهانی زاده) ممنوع است زیرا که نتیجه تحقیقات شخص وی و نظر اوست.
توقف پخش برنامه های Press TV در آمریکای شمالی از فوریه ۲۰۱۳
در پی تحریم صدا و سیمای ایران از سوی دولت آمریکا از هجدهم بهمن ماه ۱۳۹۱، پخش مطالب شبکه تلویزیونی «پرس تی وی Press TV» وابسته به آن سازمان نیز در آمریکای شمالی (ایالات متحده و کانادا) که از طریق شرکت خدمات ماهواره ای «گالکسی ـ ۱۹» صورت می گرفت متوقف شد.
«پرس ـ تی وی» یک شبکه ۲۴ ساعته صدا و سیمای جمهوری اسلامی به زبان انگلیسی است.
چند شرکت اروپایی قبلا دادن خدمات ماهواره به سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران را متوقف کرده بودند. «پرس تی وی» که مرکز آن تهران است از سال ۲۰۰۷ آغاز بکار کرده است. در فوریه ۲۰۱۴ گزارش هایی مبنی بر رفع تحریم های تلویزیونی انتشار یافته بود.
 نقل این مطلب بدون ذکر نشانی پایگاه و نام مولف (نوشیروان کیهانی زاده) ممنوع است زیرا که نتیجه تحقیقات شخص وی و نظر اوست.
در دنیای تاریخ‌نگاری
آیا همه رویدادهای روز به دست مردم می رسد تا برای آیندگان تجربه شود؟
در نشست دهه یکم فوریه ۲۰۰۵ گروهی از مدرّسان تاریخ که برخی از آنان تاریخ نگاری هم می کنند در شهر رم، از ضعف رسانه ها در خبر رسانی و ناقص بودن خبرها انتقاد و گفته شده بود که این ضعف خبر رسانی و دست کم دادن سر نخ به مورخ کار تاریخنگاری را پُرزحمت و دشوار کرده است.
در توضیح این انتقاد باید گفت:
از فواید خواندن تاریخ مرورکردن رویدادهای گذشته ـ علل و نتایج آنها و آگاهی از تجربه گذشتگان با هدف خودداری از تکرارشان است. فواید دیگر مرور در تاریخ دریافت پند و هشدار و ترس از قضاوت آیندگان است. بنابراین، رویداد روز باید مشروح و دقیق باشد تا کار مورخ آسان گردد و این، روزنامه نگار است که باید در همان روز وقوع، رویدادها را با نهایت دقت و امانتداری جمع آوری کند و به دست «ثبت» دهد که اگر کار او کامل و دقیق نباشد (که در دهه های اخیر نبوده است) نسلهای بعدی محکومند که بی خبر بمانند و اشتباهات گذشته را تکرار بکنند. رویدادی که امروز می توان آن را به آسانی نوشیدن آب به دست ثبت داد، فردا و فرداهای دور تنها با مشقّت و صرف وقت و هزینه می شود آن را از لابلای یادداشت های اداری، خصوصی و … به دست آورد، تکمیل کرد و این بار به عنوان یادآوری و هشدار ارائه کرد. چرا در دهه های اخیر ثبت همه رویدادها به همان صورتی که اتفاق می افتند دشوار است؟ زیرا هر مقام دارای مشاور تبلیغاتی شده است (روابط عمومی که گاهی یک خبرگزاری بین المللی است)، که رویدادها را برحسب منافع و مصالح «مقام» تحریف و مطرح می سازد و یا اینکه در دهان او می گذارد تا بیان دارد، یعنی نطق مقامات را هم همین ها (نطق نگاران) تهیه می کنند که اصطلاحا «مصنوعی» است. چرا با این همه ابزار ارتباطی و اطلاع رسانی، مردم امروز از حقایق بی اطلاع می مانند و به همین صورت آیندگان؟ زیرا که واقعیت ها و همه رویدادها به آنان داده نمی شود. رسانه ها پر از خبر و مطلب است ولی همه اش تشریفات، اطلاعیه، اعلامیه و تبلیغ، آمار نادقیق مصلحتی و شرح دید و بازدید های رسمی و ….
برای مثال: در سابق در ایران، هر ماه میزان پول در گردش و متوسط بهای کالا با تحلیل و تفسیر انتشار می یافت؛ در پایان هر سال جزئیات درآمد حاصل از نفت اعلام می شد، هر هفته شمار پرونده های وارده و مختومه شده دادگستری و نوع آنها به نظر مردم می رسید، جزئیات بودجه و دخل و خرجها با تفسیر و تحلیل منتشر می شد و در کتابخانه ها در دسترس بود، متن قوانین مصوب پارلمان و مصوبات شورای وزیران و بخشنامه های وزارتخانه ها، جزئیات مربوط به معاملات دولتی (مزایده و مناقصه ها)، انتصابات و نقل و انتقالهای اداری و تغییرات شرکتهای غیر دولتی و مسافرت های خارجی مقامات به طور روزانه به چاپ می رسید و ….
 نقل این مطلب بدون ذکر نشانی پایگاه و نام مولف (نوشیروان کیهانی زاده) ممنوع است زیرا که نتیجه تحقیقات شخص وی و نظر اوست.
در قلمرو رسانه‌ها
اظهار نظر یک مفسر آمریکایی پیرامون عکس گوشه ای از تحریریه روزنامه همشهری که در سال ۲۰۰۳ گرفته شده بود

در پی مخابره خبر «مسابقه کاریکاتور هولوکاست» در «همشهری»، خبرگزاری انگلستان عکس بالا را با خبر خود در آن زمینه به سراسر جهان ارسال داشته بود و نوشته بود که این عکس در سال ۲۰۰۳ توسط «راهب هماوندی» از گوشه ای از تحریریه همشهری گرفته شده است که این روزنامه متعلق به شهرداری تهران می خواهد چنین مسابقه ای را ترتیب دهد.
هفتم فوریه ۲۰۰۶ (روز انتشار خبر) چند شبکه تلویزیونی آمریکا این خبر را با تصویر بالا پخش کردند و یک مفسر تلویزیونی به تفسیر عکس پرداخته و گفته بود که تصاویر «چه گوارا» و «احمدشاه مسعود» بر دیوار تحریریه هم از چیزهای دیگر روایت می کند و اشاره دارد که چپگرایی و احساسات ناسیونالیستی در میان روزنامه نگاران ایران ریشه یافته است زیرا که «چه گوارا» مظهر تمایلات چپ و احمدشاه مسعود نماد ناسیونالیست پارسی شناخته شده اند.
در عکس، محمود صدری دبیر وقت اخبار در تحریریه همشهری و در سمت راست (پایین) عکس، بانو زهرا ابراهیمی عضو قدیمی تحریریه دیده می شوند. [محمود صدری اینک با روزنامه دنیای اقتصاد همکاری دارد. وی پس از ترک همشهری، برای مدتی سردبیر روزنامه کارگزاران بود.].

 نقل این مطلب بدون ذکر نشانی پایگاه و نام مولف (نوشیروان کیهانی زاده) ممنوع است زیرا که نتیجه تحقیقات شخص وی و نظر اوست.
سایر ملل
زمانی که «غَنا» کشوری بزرگ بود
رئیس کشور افریقایی غَنا (گانا) در فوریه سال ۹۹۰ میلادی (طبق محاسبه مورخان اروپایی ۱۳ فوریه آن سال) در پایتخت این کشور که آن هم شهر «غَنا» نام داشت در برابر گروهی از سران قبایل افریقای غربی قلمرو خودرا از صحرای آفریقا تا انتهای سنگال اعلام داشت که پس از قلمرو حکومت اسلامی شمال آفریقا (افریقیه) به صورت بزرگترین کشور افریقایی در آمده بود.
وی یک محله از شهر غنا را اختصاص به بازرگانان خارجی طلا داده بود که عمدتا اتباع کشورهای اسلامی خاور میانه و شمال افریقا بودند. واژه غنا نیز از زبان عربی است که توسط همان ها رایج شده است.
احمد بن حسین همدانی که در سال ۹۹۸ میلادی در شهر هرات فوت شد درباره غَنا نوشته است: در غَنا، طلا مانند هویج از زیر شنها بیرون می آید. وی اضافه کرده است که بیشتر طلای کشور های اسلامی و رومیه (روم شرقی) از غنا می آید.
اروپائیان پس از استعمار غنا، به همان مناسبت نام «ساحل طلا» بر آن گذاردند که بعد از کسب استقلال بار دیگر به نام غنا (گانا) بازگشته است.
 نقل این مطلب بدون ذکر نشانی پایگاه و نام مولف (نوشیروان کیهانی زاده) ممنوع است زیرا که نتیجه تحقیقات شخص وی و نظر اوست.
هنری هشتم پنجمین زنش را به تیغ جلاد سپرد!
کاترین هوارد

۱۳ فوریه سال ۱۵۴۲ کاترین هوارد پنجمین زن هنری هشتم پادشاه وقت انگلستان در برج لندن (ارگ شهر) با شمشیر گردن زده شد. کاترین ۲۱ ساله بود و تنها دو سال پیش از آن با هنری ازدواج کرده بود. شهرت هنری هشتم که عمدتا به خاطر طلاقها و ازدواجهای پی در پی او و از این رهگذر درگیری با واتیکان (پاپ) بود نخست به زنانش اتهام عدم وفاداری می زد و سپس به دست جلاد می سپرد. مجازات زنا اعدام نبود، ولی چون متهم زن پادشاه بود، نوعی خیانت به کشور به حساب آورده می شد و مستوجب مردن قرار می گرفت. اعدام کاترین در حالی بود که پدرش یک لرد انگلیسی و عمویش دوک نورفوک بود که جرات مخالفت نداشتند. کاترین را پک روز پیش از اعدام به برج لندن برده بودند تا تمرین کند که چگونه سرش را روی تخته قرار دهد که گردنش با یک ضربه شمشیر قطع شود و او این تمرین را چند بار انجام داده بود که امروزه اعدام ظالمانه خوانده می شود.

 نقل این مطلب بدون ذکر نشانی پایگاه و نام مولف (نوشیروان کیهانی زاده) ممنوع است زیرا که نتیجه تحقیقات شخص وی و نظر اوست.
… و به این سان، استعمار مشرق زمین توسط انگلیسی ها و بدبختی ناشی از آن آغاز شد
James Lancaster

۱۳ فوریه۱۶۰۱ (شش سال پیش از استقرار انگلیسی ها در قاره آمریکا) James Lancaster جیمز لانکاستر(۱۶۱۸ ـ ۱۵۵۴) به عنوان نماینده کل کمپانی هند شرقی با پنج کشتی و ۵۰۰ مرد مسلح انگلستان را به سوی مشرق زمین ترک کرد که روزی بد برای همه شرق بشمار آمده است. فرمان تاسیس کمپانی هند شرقی انگلستان (با هدف ظاهری ایجاد مراکز داد و ستد و گسترش بازرگانی) ۳۱ دسامبر ۱۶۰۰ میلادی به امضای الیزابت اول ملکه این کشور رسیده بود. در ظاهر، گردانندگان این کمپانی ۲۱۶ تن از امیران، اشراف و بازرگانان انگلستان بودند و سرمایه اولیه اش ۷۲ هزار پاوند طلا بود. هدف اصلی لندن، رقابت با پرتغال و هلند و استعمار شرق بود. الیزابت اول مدت اعتبار این کمپانی را ۱۵ سال تعیین کرده بود. در آن زمان شاه عباس یکم در ایران سلطنت داشت. لانکاستر افسر نیروی دریایی انگلستان در جریان جنگ دریایی سال ۱۵۸۸ با اسپانیا، فرمانده ناو ادوارد بوناونچر بود. این جنگ به برتری اسپانیا پایان داد و به تدریج انگلستان را بر جایگاه آن نشاند.
لانکاستر با مشرق زمین آشنا بود و راههای دریایی آن را می دانست. وی قبلا با همان ناو توپدار ادوارد بوناونچر یک سفر دریایی تحقیقاتی به سیلان (سریلانکا)، مالاکا (مالزیا) و سوماترا (اندونزی) کرده بود. وی در سفر دوم در چند نقطه کشتی های هلندی و پرتغالی ها را تصاحب کرد و با استفاده از اشتباهات پرتغالی ها که برای استقرار در هند به زور متوسل شده بودند توصیه کرد که در آغاز کار بهتر است از امپراتور تیموری هندوستان (جهانگیرشاه) کسب اجازه شود. لانکاستر که از دولت لندن لقب «سرSir» گرفته است در سال ۱۶۰۷ در ناحیه سورات در ساحل غربی هند مستقر شد و …. کمپانی هند شرقی بعدا به تملک دولت انگلستان در آمد و استعمار هندوستان، شبه جزیره مالاکا (مالزیا)، سریلانکا، هنگ کنگ، برمه، استرالیا، نیوزیلند، جزایر اقیانوس هند، ایجاد سنگاپور و … آغاز شد. باید دانست که انگلیسی ها عمدتا از مقرّ حکومتی خود در هندوستان در امور ایران و منطقه خلیج فارس و بعدا همه آسیای جنوبی و غربی مداخله می کردند.

 نقل این مطلب بدون ذکر نشانی پایگاه و نام مولف (نوشیروان کیهانی زاده) ممنوع است زیرا که نتیجه تحقیقات شخص وی و نظر اوست.
روزی که خودرو ۷۵۰ دلاری فورد وارد بازار شد و اتومبیل داشتن از انحصار ثروتمندان بیرون آمد

۱۳ فوریه ۱۹۰۳ (۲۴ بهمن ۱۱۲ سال پیش) نخستین خودرو ۷۵۰ دلاری فورد در کارخانه اش در خیابان ماک واقع در شهر دیترویتِ میشیگان ساخته شد که بعدا به یک پزشک ـ Dr. Ernst Pfenning ـ فروخته شد. نام این خودرو «مدل ــ اِ ۱۹۰۳ Ford Model A» بود. موتور این خودرو ِ بنزین سوز دارای دو سیلندر و توان آن هشت اسب بخار بود و می توانست تا سرعت ۴۵ کیلومتر در ساعت حرکت کند. تا آن زمان، اتومبیل یک کالای لوکس بود. هِنری فورد با ساختن فورد «مدل ـ اِ» آن را به صورت یک وسیله ضروری زندگانی در آورد تا هرکس که استطاعت (توان مالی) داشته باشد و بخواهد در «وقت» صرفه جویی کند و زودتر به کارش برسد بتواند خریداری آن را کند. به این ترتیب داشتن اتومبیل از انحصار ثروتمندان خارج شد. به رغم ۷۵۰ دلار بودن فورد مدل ـ اِ، در آن سال تنها ۱۷۵۰ دستگاه از آن مدل فروش رفت. اینک (سال ۲۰۱۵) بهای میانگین یک اتومبیل ساخت کارخانه فورد آمریکا ـ در این کشور ۱۸ هزار دلار است.
خودرو فورد مدل ـ اِ با کمک مهندس ویلیز طراحی شده بود و مزد کارگران سازنده آن یک دلار و نیم در هر روز بود. با ورود همین اتومبیل کوچک و ارزان به بازار، آمریکا به صورت کشور اتومبیل در آمد که زندگی کردن بدون آن در این کشور دشوار است. بسیاری هستند که می گویند آمریکائیان عاشق اتومبیل هستند و بدون آن، احساس کمبود می کنند.
اتومبیل فورد«مدل ــ اِ» عمدتا برای مصرف داخل آمریکا بود و مدل های گرانتر و بزرگتر صادر می شد.

 نقل این مطلب بدون ذکر نشانی پایگاه و نام مولف (نوشیروان کیهانی زاده) ممنوع است زیرا که نتیجه تحقیقات شخص وی و نظر اوست.
زمانی که «ناتو» تصمیم به اعزام نیروی نظامی به افغانستان گرفت
تصمیم۱۱ فوریه ۲۰۰۵ وزیران ۲۶ گانه کشورهای عضو «ناتو ـ پیمان دفاعی اتلانتیک شمالی» دایر بر اینکه نیرو به غرب افغانستان بفرستند و این نیروها در هرات و سه شهر دیگر نزدیک به مرز ایران هم مستقر شوند جلب توجه اصحاب نظر را کرده بود زیرا که برخی از روس ها را به خشم آورده و پاره ای از هندیان را نگران ساخته بود. این تصمیم در نشست دو روزه وزیران ناتو در «نیس» فرانسه گرفته شده بود. دولتهای عضو ناتو که تا دو دهه قبل بیش از ۱۴ کشور نبودند این تصمیم را «اقدامی برای حفظ صلح در افغانستان» اعلام کرده بودند، ولی ناظران بی طرف آن را گامی در جهت توسعه منطقه عملیاتی ناتو و حوزه عمل آن تلقی کرده بودند.
طبق گزارش های وقت، برخی از روس ها که این کشور در دهه ۱۹۸۰ در افغانستان متحمل یک تلفات ۱۵ هزارنفری شده بود گفته بودند که حق دارند از شنیدن این تصمیم وزیران «ناتو» به خشم آیند زیراکه قرار بود پس از انحلال پیمان ورشو، ناتو هم منحل شود که می بینیم در غیاب شوروی دست به گسترش خود زده و دارد روسیه را محاصره می کند.
این روس ها که نرمش دولت متبوع را در برابر غرب عامل تشویق ناتو به گسترش بیان داشته بودند سئوال کرده بودند: چه فرقی است میان ورود نیروهای ما به افغانستان در دهه ۱۹۸۰ که به دعوت دولت وقت کابل صورت گرفت و استقرار ناتو؟. در دهه ۱۹۸۰ نظامیان لیتوانیایی به نام ارتش شوروی به افغانستان رفتند و اینک همان نظامیان را می خواهند با پرچم ناتو به آنجا باز گردانند!.
همان گزارش ها حکایت داشت که شماری از نظامیان روسیه نیز که در دهه ۱۹۸۰ در افغانستان بودند از تصمیم ناتو برآشفته شده بودند. همین شمار سکوت ولادیمیر پوتین در برابر تصمیم ناتو را تشویق این اتحادیه نظامی غرب به گسترش خود بیان کرده بودند. این روس ها اتحادیه اروپا را عملا بال سیاسی ـ بازرگانی ناتو خوانده بودند و گفته بودند که این دو سازمان از هم جدایی ندارند و بیشتر اعضایشان مشترک است.
اصحاب نظر با توجه به این وضعیات گفته بودند که افغانستان با این که به دریا راه ندارد با قرارگرفتن میان روسیه، چین ، هند و ایران اهمیت استراتژیک خود را همچنان حفظ کرده است.

بانو میشل الیو ماری وزیر دفاع وقت فرانسه و میزبان نشست وزیران ناتو که تصمیم به فرستادن نیرو به افغانستان گرفتند
 نقل این مطلب بدون ذکر نشانی پایگاه و نام مولف (نوشیروان کیهانی زاده) ممنوع است زیرا که نتیجه تحقیقات شخص وی و نظر اوست.
روزی که پوتین انحلال شوروی را یک مصیب و تراژدی اعلام کرد، ولی …
پوتین

دوازدهم فوریه ۲۰۰۴، ولادیمیر پوتین مرد اول روسیه اعلام کرد که انحلال شوروی در هر معیار و مقیاس و با هر تعریف و تعبیر، یک مصیبت بود. مردم معمولی از انحلال شوروی طرفی نبستند و سودی نبردند و برنده این تراژدی، در هریک از جمهوری های شوروی سابق؛ گروهی کم و اصطلاحا اِلیت ها بوده اند و ….
پس از انحلال شوروی در دسامبر ۱۹۹۱، این نخستین بار بود که یک رهبر روسیه به صراحت چنین مطلبی را بیان می داشت. این بیان صریح ولادیمیر پوتین با اینکه عمل نداشته، در زمان خود بسیاری از حساب ها را به هم ریخت و گفته شده بود رشته ای است که سر دراز خواهد داشت.
تحلیلگران غرب در همان وقت این اظهارات پوتین را نخستین تکان یک حرکت ناسیونالیستی و سرآغاز زمزمه احیاء امپراتوری روسیه در دهه بعد تلقی کرده بودند ـ دهه بعد آمد و تکانی جز بازگرفتن کریمه مشاهده نشد.
چند سال پیش از این بیان صریح پوتین، مجلس ملی روسیه (دوما) با تصویب یک قطعنامه، انحلال شوروی را عملی غیرقانونی اعلام کرد زیرا که برای تحقق آن یک رفراندم سراسری انجام نشده بود. بلشویک های روسیه با تفکر انترناسیونالیستی و ایجاد جهان تک دولتی به صورت یک کنفدراسیون بزرگ، امپراتوری یکپارچه روسیه را به ۱۵ جمهوری (اسما و نه در عمل) تقسیم کرده بودند. در پی انتشار اعلامیه یلتسین و سران وقت اوکراین و بلاروس مبنی بر انحلال شوروی، سران هر جمهوری که در آرزوی دائمی کردن قدرت شخص خود و خانواده خویش بودند اعلام استقلال کردند و … ولی طبق نظرسنجی ها در سال های مختلف، اکثریت مردم از فروپاشی جماهیریه ابراز عدم رضایت کرده اند.
پوتین در پی مصیبت و تراژدی خواندن انحلال اتحادیه جمهوری های ۱۵ گانه، دست به محدود کردن اختیارات مجالس ایالتی زد تا روسیه فدراتیو به سرنوشت اتحاد شوروی دچار نشود. اما به باور برخی منابع، مافیابازی و فساد دولتی و اقتصادی و ساخت و پاخت در معاملات دولتی و حرّاج ها کم و بیش ادامه دارد.
در همان سال، پوتین گفته بود که تصمیم به ایجاد یک منطقه تکنولوژی پیشرفته ـ نظیر سلیکون ولی (در آمریکا) دارد و نیز ورود به بازار جهانی اسلحه و ….

 نقل این مطلب بدون ذکر نشانی پایگاه و نام مولف (نوشیروان کیهانی زاده) ممنوع است زیرا که نتیجه تحقیقات شخص وی و نظر اوست.
«هوارد دین» قول داد چپگرایی نکند که باعث ترس ثروتمندان آمریکایی می شود و رئیس حزب دمکرات شد ـ روسای پس از دکتر دین
Dr. Howard Dean

برجستگان حزب دمکرات آمریکا ۱۲ فوریه ۲۰۰۵ در نشست سراسری خود «هوارد دین Howard Dean » را برای یک دوره ۴ ساله به ریاست کمیته ملی [سراسری] این حزب (DNC) برگزیدند تا بکوشد شکست این حزب در انتخابات نوامبر ۲۰۰۴ جبران شود. وی یک پزشک چپگراست که وارد سیاست شده و قبلا فرماندار ایالت ورمانت Wermont بود. دکتر دین خودرا داوطلب نامزدی حزب دمکرات در انتخابات سال ۲۰۰۴ ریاست جمهوری آمریکا کرده بود که کنوانسیون حزب، «جان کِری» را به عنوان نامزد این حزب انتخاب کرد. دکتر دین پس از تشکیل نشست کنوانسیون سراسری حزب دمکرات در نطق های خود چپگرایی بسیار نشان داده بود. وی در یکی از این نطق های انتخاباتی از آن دسته از اعضای حزب دمکرات در کنگره آمریکا که اوایل سال ۲۰۰۳ به جورج دبلیو بوش اختیار تعرّض نظامی به عراق داده بودند انتقاد کرده و گفته بود که این نمایندگان باید با توجه به نظر انتخاب کنندگان خود رای می دادند. وکیل باید طبق خواست و نظر موکل رفتار کند و رعایت این خواست لازم است.
گفته شده بود که برجستگان حزب دمکرات در فوریه ۲۰۰۵ از دکتر دین ـ پیش از انتخاب او به ریاست کمیته سراسری حزب ـ قول گرفته بودند که چپگرایی نکند زیرا که چپگرایی «جان کِری» در انتخابات نوامبر ۲۰۰۴ سبب ترس ثروتمندان آمریکایی و شکست حزب دمکرات شده بود. دکتر دین به برجستگان حزب دمکرات قول داده بود که از آن پس انتقادهای خود را عمدتا روی سیاست خارجی جورج دبلیو بوش و حزب جمهوریخواه متمرکز کند.
دکتر دین (متولد ۱۹۴۸) فردی پُرانرژی و در نطق عمومی کردن روش تهاجمی دارد. در آن سالها (تا پیش از سال ۲۰۰۸) بالارفتن بهای مستغلات و سهام برشمار ثروتمندان آمریکا افزوده بود و به همین نسبت بیزاری طبقه متوسط این جامعه که در حال ثروتمند شدن بود از چپگرایی. تلاشهای هوارد دین در پیروزی های حزب دمکرات آمریکا در انتخابات پارلمانی ۲۰۰۶ و انتخابات ریاست جمهوری سال ۲۰۰۸ ازجمله پیروزی باراک اوباما تاثیر فراوان داشت. در انتخابات سال ۲۰۰۶ مجلس نمایندگان و شماری از سناتورها و در انتخابات ۲۰۰۸ قوای اجرایی و مقننه آمریکا ـ هر دو به دست حزب دمکرات این کشور افتاده بود. باوجوداین، برجستگان حزب دمکرات به توصیه «اوباما»، در ژانویه ۲۰۰۹ تیم کین Tim Kaine فرماندار پیشین استیت مشترک المنافع ویرجینیا را برجای دکتر دین نشانیدند و رئیس کمیته ملی حزب کردند و ریاست دکتر دین بر کمیته سراسری حزب تنها محدود به یک دوره شد. تیم کین در انتخابات نوامبر ۲۰۱۲ سناتور ویرجینیا شد و حزب دمکرات بانو دبی واسرمن شولتس Debbie Wasserman Schiltz متولّد ۱۹۶۶ و عضو مجلس نمایندگان از ایالت فلوریدا را برای چهار سال (تا سال ۲۰۱۶) به ریاست کمیته ملی (مرکزی ـ سراسری) خود انتخاب کرد. وی یک بانوی یهودی است.
طبق نظرسنجی های فوریه ۲۰۱۰، انتخاب کنندگان آمریکایی بویژه ناوابستگان (غیر حزبی ها) از حزب دمکرات ابراز یأس کرده بودند و به همین سبب این حزب نتوانست در انتخابات نوامبر ۲۰۱۰ اکثریت خود در مجلس نمایندگان را حفظ کند و در انتخابات سال ۲۰۱۶ ریاست قوه مجریه نیز از آنِ حزب جمهوریخواه شد.

Debbie W. Schiltz
 نقل این مطلب بدون ذکر نشانی پایگاه و نام مولف (نوشیروان کیهانی زاده) ممنوع است زیرا که نتیجه تحقیقات شخص وی و نظر اوست.
روزی که فیدل کاسترو از واهمه جورج بوش از «فرضیه سوسیالیسم قرن ۲۱» و سیاست های هوگو چاوس سخن گفت
کاسترو و چاوس در نیمه دهه گذشته

فیدل کاسترو رهبر وقت کوبا (که پس از بازنشستگی، در ۲۵ نوامبر ۲۰۱۶ ـ ۹۰ سالگی درگذشت) ۱۲ فوریه ۲۰۰۵ در یک نطق طولانی دولت جورج دبلیو بوش را متهم کرد که برای ترور هوگو چاوس رئیس [وقت] کشور ونزوئلا سرگرم توطئه و تهیه نقشه است زیرا که نتوانسته با کودتا و شانتاژ اورا کنار بزند. کاسترو گفته بود که دولت بوش از اجرای برنامه های اصلاحات چاوس و «فرضیه سوسیالیسم قرن ۲۱» او می ترسد، دوستی چاوس را با دولتهای رقیب و یا معاند آمریکا تحمل نمی کند و خریدهای تسلیحاتی وی از روسیه را بدعتی می داند که مآلا به زیان صنایع اسلحه سازی آمریکا تمام می شود.
کاسترو این نطق طولانی را در اجتماع گروهی از اقتصاد دانهای جهان که در هاوانا گرد آمده بودند ایراد کرد.
کاسترو متولد ۱۹۲۶ در جولای ۲۰۰۶ و در پی بیماری جهاز هاضمه و عمل جراحی مربوط، اختیارات خودرا موقتا به برادرش رائول که همرزم او در انقلاب بود واگذار کرد و بدون اینکه به فعالیت های دولتی بازگردد در فوریه ۲۰۰۸ خواست که از تجدید انتخاب او به ریاست جمهوری خودداری کنند و به این ترتیب خودرا بازنشسته کرد. وی پس از کناره گیری از کار اجرایی سرگرم نوشتن مقاله و انتشار آنها در روزنامه دولتی کوبا و وبسایت خود شده بود که متن و یا مضمون این مقالات در سراسر جهان نقل می شد. برخی از سران کشورهای آمریکای لاتین منظما به دیدار فیدل کاسترو به هاوانا می رفتند و اندرز می گرفتند.
چاوس که به بیماری سرطان دچار شده بود چند بار در کوبا تحت درمان قرار گرفت و پنجم مارس ۲۰۱۳ و در ۵۹ سالگی از این بیماری درگذشت. نیکلاس مادورو Nicolas Maduro رئیس جمهوری کنونی ونزوئلا و جانشین چاوس همان راه چاوس (چاوز) را ادامه می دهد.

 نقل این مطلب بدون ذکر نشانی پایگاه و نام مولف (نوشیروان کیهانی زاده) ممنوع است زیرا که نتیجه تحقیقات شخص وی و نظر اوست.
سخت شدن صدور گواهینامه رانندگی برای خارجیان در آمریکا
از گزارش رسانه ها در فوریه ۲۰۰۵ چنین بر می آمد که در آمریکا ـ با تجربه از عملیات تروریستی در ۴ سال پیش از آن ـ گرفتن گواهینامه رانندگی و یا تجدید گواهینامه های سابق سخت خواهد شد. روزگاری به هرکس که درخواست می کرد، صرف نظر از وضعیت اقامت او در آمریکا، پس از گذرانیدن آزمایش مربوط ، گواهینامه رانندگی می دادند زیرا که جز در چند شهر بسیار بزرگ، استفاده از اتوبوس شهری و مترو محدود است و بدون داشتن اتومبیل، فعالیت دشوار می شود.
مجلس نمایندگان آمریکا ۱۱ فوریه ۲۰۰۵ با اکثریت ضعیفی پیشنهاد مبنی بر سختگیری در دادن گواهینامه رانندگی ـ به دلایل امنیتی ـ را تصویب کرد.
به گزارش رسانه ها، با اجرای این قانون، متولدین کشورهای دیگر از جمله دارندگان کارت اقامت دائم باید صبر کنند تا اجازه صدور گواهینامه و یا تجدید آن از سوی وزارت امنیت و پس از بررسی سوابق آنان داده شود و در صورتی که چنین اجازه ای داده نشود، تنها دادگاه است که می تواند حکم به صدور گواهینامه دهد که تشریفات طولانی و هزینه سنگینِ گرفتن وکیل را دارد.
 نقل این مطلب بدون ذکر نشانی پایگاه و نام مولف (نوشیروان کیهانی زاده) ممنوع است زیرا که نتیجه تحقیقات شخص وی و نظر اوست.
کشف گور ۴ هزار ساله در مصر

باستان شناسان در دره فراعنه در محل شهرستان «تبس» پایتخت مصر باستان، در کنار رود نیل که به لوکسور معروف است در ۵ متری مقبره توتانخامون (فرعون جوان) مقبره دیگری در زیر زمین کشف کردند که در آنجا تابوتهای حاوی اجساد مومیایی شده مربوط به سلسله هجدهم (۱۹۲۲ تا ۱۸۸۷ پیش از میلاد) قرار داده شده است. تابوتها پوشش چوبی با صورت کنده کاری و نقاشی شده انسان دارند (عکس بالا). حدس زده می شود که مقبره مکشوفه تازه مربوط به بستگان توتانخامون باشد این کشور بیستم ژانویه ۲۰۰۶ ۲۲ صورت گرفت ولی خبر آن یازدهم فوریه این سال انتشار یافت.

در کنار تابوت ها، ظروف سفالی حاوی غذا (عکس مقابل) دیده می شود تا مردگان (پس از دفن!) گرسنه نمانند. علامت «آمن (آفتاب)» در این اتاق سنگی دیده می شود. گور توتانخامون در سال ۱۹۲۲ (۸۴ سال پیش) کشف شده بود. در ادامه خاکبرداری در محل این مقبره ، مجسمه دیگری از «آمن هوتپ سوم»، فرعونی که نزدیک به چهار هزار سال پیش در گذشته است به دست آمده است (عکس زیرین).

مجسمه «آمن هوتپ سوم»
 نقل این مطلب بدون ذکر نشانی پایگاه و نام مولف (نوشیروان کیهانی زاده) ممنوع است زیرا که نتیجه تحقیقات شخص وی و نظر اوست.
کوتوله ۱۷ کیلو گرمی پسر به دنیا آورد
الویسا و نوزادش در بیمارستان

بانو «الویسا وسکوئز» کوتوله کوژپشت و دارای استخوانهای بی قاعده (کج و معوج)، زهدان کوچک و نیز مبتلا به بیماری نرمی استخوان در فوریه ۲۰۰۶ و در ۳۸ سالگی در بیمارستان دانشگاه ستنفورد (واقع در پالو آلتو، جنوب شهر سانفرانسیسکو) یک پسر دو کیلوگرمی به دنیا آورد. زاییمان در هفت ماهگی با عمل سزارین انجام شد و حال مادر و نوزاد، رضایتبخش اعلام شده بود. پزشکان قبلا به الویسا که دارای شوهر است هشدار داده بودند که بکوشد تا حامله نشود که برایش خطرناک است ولی او گوش نکرده بود.
الویسا که قدش به یک متر هم نمی رسد به علت بیماری نرمی استخوان با وِلچِر حرکت داده می شود. پزشکان تعجب کرده بودند که چگونه نوزاد از بدن این مادر، کلسیم لازم را به دست می آورد. عکس بالا، الویسا و نوزاد اورا در در فوریه ۲۰۰۶ در بیمارستان نشان می دهد.

 نقل این مطلب بدون ذکر نشانی پایگاه و نام مولف (نوشیروان کیهانی زاده) ممنوع است زیرا که نتیجه تحقیقات شخص وی و نظر اوست.
سومین آزمایش اتمی کره شمالی ۲ ماه پس از آزمایش یک موشک دوربُرد
کره شمالی (جمهوری دمکراتیک خلق) ۱۲ فوریه ۲۰۱۳ سومین آزمایش اتمی زیرزمینی خودرا انجام داد. قدرت انفجار این بمب تقریبا دو برابر بمب قبلی بود.
این آزمایش مورد انتقاد قدرت های بزرگتر و نیز دبیرکل سازمان ملل که از اتباع کره جنوبی است قرار گرفت. یک مقام کره شمالی گفته بود که تصمیم مربوط به این آزمایش، قبلا به دولت آمریکا اطلاع داده شده بود.
کره شمالی ۱۲ دسامبر ۲۰۱۲ (دو ماه پیش از سومین آزمایش اتمی خود) یک موشک دوربُرد ـ قاره پیما ـ آزمایش کرده بود که یک ماهواره هواشناسی را در مدار زمین قرار داده بود. این دو آزمایش باعث نگرانی ژاپن، کره جنوبی و آمریکا شده بود.
 نقل این مطلب بدون ذکر نشانی پایگاه و نام مولف (نوشیروان کیهانی زاده) ممنوع است زیرا که نتیجه تحقیقات شخص وی و نظر اوست.
ممنوع شدن دخانیات در اماکن عمومی، قطار و هتل ها در روسیه
دوما ـ مجلس نمایندگان روسیه ـ ۱۲ فوریه ۲۰۱۳ قانون منع دودکردن سیگار و هر نوع ماده دخانیه دیگر را در اماکن عمومی این کشور تصویب کرد. این ممنوعیت شامل قطار و هتل ها هم می شود. به رغم مصرف زیاد سیگار در روسیه، این قانون تنها یک رای مخالف داشت و ۴۴۱ نماینده حاضر در جلسه «دوما» و عمدتا معتاد به دودکردن سیگار به آن رای موافق داده بودند.
روسیه قبلا به سازمان جهانی بهداشت تعهد داده بود که تا سال ۲۰۱۵ دودکردن سیگار در اماکن عمومی را ممنوع کند.
دخانیات قاتل شماره یک انسان اعلام شده است.
 نقل این مطلب بدون ذکر نشانی پایگاه و نام مولف (نوشیروان کیهانی زاده) ممنوع است زیرا که نتیجه تحقیقات شخص وی و نظر اوست.
برخی دیگر از رویدادهای ۱۳ فوریه
  • ۱۶۹۰:   یک رشته قوانین مربوط به آزادیها و حقوق اتباع که در دسامبر ۱۶۸۹ به تصویب پارلمان انگلستان رسیده بود از این روز در فوریه ۱۶۹۰ به اجرا درآمد و «بیل آو رایتز» عنوان گرفت. طبق این قوانین، اختیارات پادشاه محدود و قدرت به پارلمان (نمایندگان مردم) منتقل شد، آزادی مذهب تضمین شد و نیز حق دادن عریضه (پِتیشن) صرف نظر از مطالبی که در عریضه نوشته شده باشد. به عبارت دیگر؛ نباید به استناد مطالب مندرج در عریضه (ارسالی به رئیس کشور، رئیس دولت، پارلمان و … فرستنده عریضه را تعقیب قضایی و مواخذه کرد). در آن زمان دو شاهزاده به نام ویلیام و مِری به اتفاق بر انگلستان پادشاهی می کردند. یک قرن بعد همین نام را بر ده اصلاحیه اول قانون اساسی آمریکا که متضمن همان حقوق و آزادی ها است و به مراتب کاملتر از مصوبه پارلمان انگلستان گذاردند. از این زمان «بیل آو رایتز» مصوب دسامبر ۱۶۸۹ پارلمان انگلستان، «بیل آو رایتز بریتانیایی» عنوان گرفته است.
  • ۱۷۳۹:   ارتش ایران به فرماندهی نادرشاه در این روز در دشت کرنال Karnal (شمال هند) با نیروهای نظامی هند رو به رو شد و طرفین خودرا برای جنگ آماده کردند. به نوشته «میرزا مهدی» منشی و وقایع نگار نادرشاه، نبرد دو ارتش پانزدهم ذیحجه (در آن سال مصادف با ۲۴ فوریه ۱۷۳۹) به پیروزی ایران انجامید. [شرح نبرد و پیروزی، در صدر مطالب ۲۴ فوریه این تاریخ آنلاین درج شده است.].
  • ۱۷۴۱:   یک روزنامه نگار آمریکایی به نام «اندرو بدفوردAndrew Bedford» در این روز (۱۳ فوریه ۱۷۴۱) نخستین مجله مشابه آن چه را که امروز دیده می شود در شهر فیلادلفیا منتشر ساخت و نام آن را «مگازینMagazine» گذارد که عنوان آن به صورت The American Magazine نوشته می شد. از آن زمان در لغتنامه ها «مگازینMagazine» به مجله یعنی نشریه ویژه مطالب مهم نیز اطلاق و یک واژه عمومی شده است. قبلا مگازین مفهوم انبار مهمات، مخزن گلوله و فشنگ در تفنگ داشت و نیز عنوان نوعی مغازه (دکان). از همان زمان، مجله به نشریه ای گفته می شود که در فواصل مشخص منتشر شود، مطالب آن مشروح (فیچر مانند)، آموزشی و آموزنده باشد. در پی آنلاین شدن روزنامه ها، مجله ها رونق بیشتری یافته اند.
  • ۱۹۴۵:   ارتش شوروی پس از ۲۹ روز جنگ شدید، شهر بوداپست (پایتخت مجارستان) را از دست ارتش هیتلر خارج ساخت. در این نبرد ۲۹ روزه ۱۵۹ هزار تن کشته شدند. به همین سبب است که روس ها می گویند اگر دولتهای اروپای شرقی روزی دشمن روسیه شوند باید بهای سنگین آزاد شدن از دست هیتلر را به روسیه که به خاطر انها متحمل تلفات سنگین شد بپردازند.
  • ۱۹۷۵:

    رئوف دِنکتاش Rauf Denktash رهبر اقلیت تُرک قبرس تشکیل فدراسیون تُرک و یونانی قبرس را اعلام داشت. دنکتاش (متولد ۱۹۲۴ و متوفی در ژانویه ۲۰۱۲ ـ یک مشاور قضایی و قبلا معلم مدرسه) سالها معاون اُسقُف ماکاریوس رئیس جمهوری قبرس بود که بعدا به استقلال طلبان تُرک این جزیره پیوست و پس از مداخله نظامی ترکیه و لشکرکشی به قبرس و جداسازی مناطق تُرک نشین، دو دوره رئیس جمهوری بخش شمالی قبرس (قبرس تُرک نشین) بود.

  • ۱۹۹۱:   در جریان جنگ با عراق بر سر کویت، در این روز دو بمب هدایت شونده لیزری به سوی یک پناهگاه در بغداد که گمان می رفت مقرّ ارتباطات مخابراتی نظامیان شده باشد پرتاب شد که با اصابت آنها به هدف، ۴۰۰ غیرنظامی کشته شدند.
  • ۲۰۰۱:   در السالوادور (آمریکای لاتین) زلزله روی داد و بیش از ۴۰۰ تن را کشت و هزاران نفر را مجروح ساخت.
  • ۲۰۰۶:   دکتر ابراهیم الجعفری (نخست وزیر موقت وقت) ۱۱ فوریه ۲۰۰۶ با اکثریت یک رای در نشست نمایندگان پارلمانی شیعیان عراق به عنوان نامزد نخست وزیری آنان انتخاب شد. وی که از فعالان حزب «الدعوه» بشمار می رود در دوران حکومت صدام حسین، مدتی را در ایران و انگلستان بسر برده بود. شیعیان عراق بیش از هریک از گروهای دیگر در پارلمان تازه (دائمی) این کشور دارای نماینده هستند.
    الجعفری
کارنامک نوشیروان (خاطره ای از مولف)
… و دکتر روزنفلد، اندرزگوی بهداشت هم درگذشت ـ پزشکی که در ایران به همان اندازه آمریکا شهرت داشت، چرا؟
نیمه دوم دهه ۱۳۳۰ بود و من در تحریریه روزنامه اطلاعات، خبرنگار. سردبیران وقت، اظهارات تلفنی و یا نامه مَکتوب مخاطبان را که درباره روزنامه و مطالب آن بود در تابلو اعلاناتِ اطاق خبر قرار می دادند تا همه دبیران میزها، نویسندگانِ نشسته (ستادی) و خبرنگاران بخوانند، آگاه شوند و اقدام کنند ـ همین کاری که در آمریکا، پابلیک اِدیتورها می کنند. موردی که مخاطبان روزنامه پی در پی خواستار آن بودند؛ پاسخ به پرسش های پزشگی بود که قبلا مهدی نراقی به صورت پراکنده می نوشت و چاپ می شد ولی از زمانی که رئیس اداره ثبت شرکت ها شده بود، وقت این کار را نداشت و ستون مربوط حذف شده بود. او عمدتا از منابع فرانسوی ترجمه می کرد.
این خواستِ مخاطبان در ذهن من مانده بود تا اینکه در سال ۱۳۵۶ و برای یک سال، نماینده روزنامه اطلاعات در آمریکای شمالی شدم. یکی از کارهای من در اینجا، دیدن تلویزیون ها، گوش کردن به رادیوها و خواندن نشریات بود تا مطالب مهم و جالب را انتخاب، ترجمه و به تهران تلکس کنم. ضمن این کار، دیدم که یک پزشک بسیار دانشمند و ساده گو و ساده نویس به نام دکتر عیسادور روزنفِلد Dr. Isadore Rosenfeld در رسانه های آمریکا نه تنها به پرسش های پزشکی پاسخ می دهد ـ پاسخ قابل فهم عامه، بلکه هربار به مناسبتی درباره علائم یک بیماری، راههای پیشگیری و درمان و … سخن می گوید و می نویسد.
تألیفات او تا آن زمان و بریده نوشته هایش را با خود به ایران آوردم تا ستون اختصاصی در روزنامه بازکنیم که انقلاب آغاز شد و به تدریج صفحات روزنامه کم شد و دچار کمبود جا شدیم.
در بازگشت به آمریکا کتاب ها و مطالب تازه دکتر روزنفلد بویژه مطالب او در مجله پارید را جمع آوری کردم، آنها را به صورت پرسش و پاسخ در آوردم مخصوصا از کتاب های او؛ سیمپتوم، بهترین درمان، راههای تازه پیشگیری، جانشین داروها، طول عُمر و … که شهرداری تهران یک روزنامه غیرسیاسی به نام «همشهری» تأسیس کرد و من که از فروردین ۱۳۷۲ در آن روزنامه دارای چند ستون شده بودم، جای مطالبی را که از تألیفات و نوشته های دکتر روزنفلد به صورت پرسش و پاسخ درآورده بودم در صفحه آخر این روزنامه یافتم که دبیر آن محمد فاضلی (سردبیر کنونی روزنامه ایران و قبلا ایرنا) بود.
این پرسش و پاسخ ها سال ها در همان محل (صفحه آخر روزنامه همشهری) چاپ می شد و مخاطب فراوان داشت. مؤسسه همشهری در سال ۱۳۷۵ یک کتاب ۳۲۸ صفحه ای حاوی این پرسش و پاسخ ها چاپ و منتشر کرد بدون اینکه نام تهیه کننده آن مطالب را که من بودم درج کند و نوشت: ترجمهِ واحد رسانه های خارجی همشهری! که من با این واحد ارتباط نداشتم. این عمل، در نظام اسلامی و در یک مؤسسه عمومی صورت گرفت. هزاران نسخه از کتاب بفروش رفت و بر شهرت دکتر روزنفلد در ایران افزود.
این مطلب را به این جهت نوشتم که سی ام ژانویه ۲۰۱۸ رسانه ها خبر از درگذشت دکتر روزنفلد دادند که مرا هم غمزده ساخت. وی متولّد هفتم سپتامبر ۱۹۲۶، در ۹۱ سالگی جان سپرد. دکتر روزنفلد که در مونترآل کانادا و در یک خانواده مهاجر از روسیه به دنیا آمده بود از ۴ سالگی آرزوی پزشک شدن داشت. او در دانشگاه مَکگیل کانادا و نیز در آمریکا به تحصیلات خود ادامه داد و Cardiologist (کارشناس قلب) شد ولی پزشک عمومی بودن را هم از دست نداد، با دختر یک پزشک قلب ازدواج کرد و دارای سه پسر و یک دختر شد. او ضمن مطب داری و فعالیت رسانه ای و تألیف کتاب، به تدریس در دانشکده پزشکی دانشگاه کُرنِل نیز ادامه می داد، یکشنبه ها یک برنامه پرسش و پاسخ پزشکی پُر مخاطب در شبکه تلویزیون فاکس نیوز داشت، از مقامات جامعه پزشکی نیویورک بود و از فعالان «درمان یکنواخت برای همه، صرف نظر از هزینه آن».

دکتر روزنفلد
روی جلد معروف ترین کتاب تالیف دکتر روزنفلد
 نقل این مطلب بدون ذکر نشانی پایگاه و نام مولف (نوشیروان کیهانی زاده) ممنوع است زیرا که نتیجه تحقیقات شخص وی و نظر اوست.
برای اطلاع

سپیده دم به زبان انگلیسی

 

از آنجا که تلاش پیگیر چندین ساله ناشر این سایت (تاریخ ایرانیان به صورت روزشمار آنلاین) با نیم قرن تجربه روزنامه نگاری و تحصیلات مربوط، برای تجدید پروانه روزنامه چاپی«سپیده دم» جهت انتشار در میهن گرامی به جایی نرسیده است و از سوی دیگر«روزنامک» را به فارسی به صورن آنلاین منتشر می سازد؛  تصمیم گرفته که به زودی به انتشار سپیده دم آنلاین به زبان انگلیسی در نشانی زیر اقدام کند که حاوی اخبار و عکسهای جالب و مهم روز و نقل گزارش ها و مقالات مربوط ایران از منابع انگلیسی زبان خواهد بود:www.IranianDawnNewspaper.com

 

روزنامک

اِدیشن(نسخه) آنلاین مجله جهانی «روزنامک» که به شماره ثبت ۲۵۱۷۸/۹۲ ثبت شده است حاوی «دستچینِ رویدادهای روز و گذشته – تاریخ» و چشم انداز فردا از دیدگاه اصحاب نظر و شخص ناشراست.
همچنین نظرات، تجربه، مشاهدات و خاطرات (کارنامک) نوشیروان کیهانی زاده ـ روزنامه نگار و تاریخ نویس ۷۸ ساله ـ با هدف ارتقاء دانش مخاطبان، سطح آگاهی ها و مدنیّت برای داشتن دنیایی بهتر و کمک فرهنگی به کاهش مسائل جوامع، بشریّت و پیشگیری از اشتباه با این شعار: توانایی محصول دانایی است و «دانستن» حق انسان.
«روزنامک» که از نوامبر ۲۰۰۳ (۲۱ آبان ۱۹۸۲) به صورت یک وبسایت، با هدف آموزش عمومی و خبر و نظررسانی ایجاد شده بود. شماره یکم نسخه چاپی روزنامک نیز در اپریل ۲۰۱۴ (اردیبهشت ۱۳۹۳) در تهران منتشر شد و انتشار آن ادامه یافته است.

نسخه آنلاین: www.rooznamak.com

نسخه چاپی: www.rooznamak-magazine.com

 

بازدید کننده گرامی : شما هم اکنون این خبر را در شبکه خبری تحلیلی استادنیوز مشاهده میکنید

اشتراک گذاری در فیسبوک اشتراک گذاری در توییتر اشتراک گذاری در گوگل پلاس
برچسب ها:
دیدگاهها

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

- کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
- آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد

آرشیو چند رسانه ای
حماسه غرورافرین مردم تهران در وداع با شهید بی سر،محسن حججی
مافیای داروی ایران کیست؟/ طب سنتی در کشورهای پیشرفته
دروغ جهانگیری درباره احمدی نژاد/ دولت ۱۲۰ هزار میلیارد تومان را کجا برد؟
فقدان تخصص در شورای شهر؛ مدیریت شهری نیاز به تخصص جامع دارد

آرشیو کاریکاتور
وعده نوبخت برای ایجاد یک میلیون و ۳۳ هزار شغل در سال ۹۷!
مشت کوبنده بر دهان ترامپ
طنین فریاد مرگ بر آمریکا در ۲۲ بهمن
سامسونگ، تحت لیسانس سیاست غرب!

آرشیو گزارش تصویری
نشست خبری وزیر آموزش و پرورش
در حاشیه راهپیمایی ۲۲بهمن ۱۳۹۶
امضا تفاهم نامه بین بانک مهر اقتصاد و سایپا
دیدار فرماندهان نیروی هوایی و پدافند هوایی ارتش با رهبر انقلاب

آرشیو