سایز متن   /

مهمترین رویدادهای ایران و جهان در طول تاریخ در این روز ۱۰ فوریه

ایرانافتادن بغداد به دست هلاکوخان مغول و قتل عام صدها هزار تَن از ساکنان آندهم فوریه سال ۱۲۵۸ (۲۱ بهمن ۷۵۷ سال پیش) سپاهیان هلاکوخان نوه چنگیز و ایلخان مغول ایران شهر بغداد را تصرف کردند و ۱۷ روز طول کشید تا این افراد بغدادیان را قتل عام و این شهر را ویران سازند. بغداد هنگام تصرف به دست مغولان بیش از چهارصد هزار تن جمعیت داشت که بیشتر آنان به دست مغولان کشته شدند.
آمارهای مختلف درباره شمار مقتولان بغداد داده شده است. در برخی از آمارها رقم مقتولین حدود ۳۰۰ هزار به دست داده شده و در پاره ای دیگر، کمتر از این رقم. هلاکو در دهمین روز تصرف بغداد، المستعصم ـ آخرین خلیفه عباسی را هم (به صورت نمَدمال کردن) کشت و به عُمر خلافت عباسیان پایان داد.
هلاکو دو سال پیش از تصرف بغداد، ایلخانی خود را بر مناطق متصرفه در ایران که سهم او از فتوحات پدربزرگش شده بود مستقر ساخته بود ولی امور اداری و کشور داری را از دست ایرانیان خارج نساخته بود.
طبق بعضی روایات، نزدیکان ایرانی هلاکو که از عربان و آسیبی که ایرانیان از دو قرن حکومت آنان بر وطنشان دیده بودند دلخور بودند او را به برانداختن بساط عباسیان تشویق کرده بودند؛ گرچه در آن زمان اقتدار خلیفه عباسی محدود به شهر بغداد بود. علت نمدمال کردن خلیفه به جای کشتن او با شمشیر این بود که به هلاکو گفته بودند نباید خون یک مقام مذهبی ریخته شود. نقل این مطلب بدون ذکر نشانی پایگاه و نام مولف (نوشیروان کیهانی زاده) ممنوع است زیرا که نتیجه تحقیقات شخص وی و نظر اوست.روزی که «داور» خودکشی کرد ـ اندیشه و کارهای او از نوسازی دادگستری تا دارایی

علی اکبر داور در لباس وزارت

علی اکبر داور وزیر دارایی وقت (کابینه محمدعلی فروغی) ۲۱ بهمن ۱۳۱۵ (دهم فوریه ۱۹۳۷) درخانه اش در تهران درگذشت که گفته شده است با خوردن تریاک خودکشی کرده بود. علت درگذشت او اعلام نشد و همچنین انگیزه وی از خودکشی احتمالی.
در پی اعلام درگذشت داور، محمود بدر به کفالت وزارت دارایی منصوب شد.
علی اکبر داور فارغ التحصیل رشته حقوق از سویس که نزدیک به ده سال در اروپا و بویژه در بلژیک مطالعات حقوقی کرده بود ۱۱ خرداد ۱۳۰۶ (ژوئن ۱۹۲۷) و درکابینه مهدیقلی هدایت وزیر دادگستری شد و این سمت را در دو کابینه بعدی و تا ۲۶ شهریور ۱۳۱۲ (سپتامبر ۱۹۳۳) که در کابینه محمدعلی فروغی وزیر دارایی شد حفظ کرده بود. داور قبلا در دوره های چهارم، پنجم و ششم تقنینیه، نماینده مجلس بود. وی برای مدتی هم وزارت فوائد عامه را برعهده داشت.
داور که رساندن وطن از لحاظ پیشرفت های اجتماعی به پای کشورهای اروپایی را هدف خود قرار داده بود پس از اتمام تحصیلات و مطالعات در اروپا و بازگشت به وطن، بمنظور جلب همفکر و آماده کردن باسوادهای جامعه برای تغییر، به تاسیس یک حزب ترقیخواه و انتشار یک روزنامه همّت گماشت و روزنامه «مَرد آزاد» را در هشتم بهمن ۱۳۰۱ ( ۲۱ ژانویه ۱۹۲۳) به سردبیری دکتر عیسی صدیق منتشر کرد و به تاسیس «حزب رادیکال» پرداخت. وی کار نوشتن مقاله را از «روزنامه برق» متعلق به سید ضیاء طباطبایی آغاز کرده بود. داور که نوسازی وطن و رساندن وضعیت اجتماعی آن را تا حد اروپا در صورت ادامه سلطنت قاجاریه (به همان روال گذشته) بعید می دانست در جلسات مجلس از اصلاح قانون اساسی (که منجر به عزل قاجارها شد) دفاع کرد و در این زمینه نطق او در جلسه نهم آبان ۱۳۰۴ (اکتبر ۱۹۲۵) مجلس معروف است.
«تاریخ» نوسازی دستگاه قضایی ایران را به حساب علی اکبر داور نوشته است و شهرت او عمدتا مربوط به همین نوسازی است. وی از مجلس خواسته بود که سیستم قضایی سابق را منحل کند و سپس آن را با هفتصد قاضی تازه و آموزش افراد مستعد برای کار قضاوت دوباره دایر کرد. داور سیستم قضایی فرانسوی (فرانسه و بلژیک) را برای ایران بهتر از نظام قضایی انگلو ـ ساکسون (محاکمه با حضور هیات منصفه و قراردادن وظیفه تشخیص مجرمیت یا ردّ اتهام برعهده این هیات) دانسته بود و گفته بود که هموطنان، مردمانی مهربان و باگذشت و تابع احساس و عواطفشان هستند و درنتیجه نمی توان اطمینان داشت که در تشخیص مجرم و توصیه مجازات او دقّت لازم را بکار برند که نقض غرض از فلسفه تنبیه و تنبّه است.
وی قانون مدنی کشوررا با ملاحظه فقه شیعه تدوین کرد که هجدهم اردیبهشت ۱۳۰۷ (ماه مه ۱۹۲۸) از تصویب مجلس گذشت. با هدف اصلاح سازمانهای دولتی و قطع فساد اداری که ریشه ۷۰۰ ساله داشت، داور یکم بهمن ۱۳۰۷ (۲۱ ژانویه ۱۹۲۹) دیوان کیفر کارمندان دولت را تاسیس و امور آن را به دقیق ترین قضات وقت که شهرت پاکدامنی و بی نظری داشتند سپرد. رضاشاه پهلوی در مراسم معرفی این قضات به آنان تاکید کرده بود که انتظار مجازات دزدان اداری را دارد.
داور در اجرای برنامه مبارزه با فساد اداری در ۱۳ آذر ۱۳۰۸ (دسامبر ۱۹۲۹) یک هیات تفتیش به وجود آورد که کار آن بازرسی قضایی از ادارات دولتی بود. این هیات شماری از مقامات و حقوق بگیرهارا به اتهام فساد اداری، رشوه، حیف و میل اموال عمومی، سوء مدیریت و امروز و فردا کردن با مراجعان به محاکمه کشاند و در میان این متهمان، مُهره بزرگتر «نصرت الله فیروز» وزیر مالیه پیشین بود که محاکمه شد. محاکمه تیمورتاش وزیر دربار سابق که به جرم رشوه به سه سال زندان محکوم شد در ۲۵ بهمن ۱۳۱۱ (ژانویه ۱۹۳۳) و در زمان وزارت داور صورت گرفت. داور برای جلوگیری از سندسازی و خوردن اراضی ملی و … قانون تاسیس اداره ثبت اسناد و برای ثبت هویت اتباع، قانون ثبت احوال شخصیه را به مجلس بُرد و به اجرا درآورد. طبق قانون نکاح و طلاق که از اَمُرداد ۱۳۱۰ (جولای ۱۹۳۱) به اجرا درآمده است هر ازدواج و طلاق باید در دفترخانه رسمی ثبت شود. داور که حساسیّت خاص به راضی بودن اتباع کشور داشت بارها به قضات گفته بود که دادگستری با احقاق حق در مدتی کوتاه و در نهایت بی نظری می تواند عامل پیشگیری از نارضایی ها باشد و وای به روزی که بگندد نمک.
داور از اعضای هیات اعزامی ایران به جامعه ملل و دفاع از اقدام ایران به لغو قرارداد دارسی (قرارداد نفت ایران و انگلستان) بود که دولت لندن علیه ایران به جامعه ملل شکایت برده بود. این هیات نهم دی ماه ۱۳۱۱ (دسامبر ۱۹۳۲) عازم مقرّ جامعه ملل شده بود.
داور در طول تصدّی وزارت دارایی تلاش کرد که دو قرارداد با آمریکاییان که در آن زمان شهرت بی طرفی داشتند امضا کند که با انتقاد مطبوعات لندن! رو به رو شده بود. وی در سمت وزیر دارایی در ۲۲ فروردین ۱۳۱۳ (مارس ۱۹۲۴) به کار همه خارجیان در گمرکات ایران که عمدتا مستشاران بلژیکی بودند پایان داده بود. به زعم وی، ورود کالای قاچاق از مرز مساوی است با تعرض نظامی خارجی یعنی مرزبان که از نیروهای مسلح کشور است نتوانسته از مرز وطن حفاظت کند. رقم بزرگی از درآمد کشورها از عوارض گمرک است، به علاوه کنترل دولت روی واردات و صادرات.
داور همچنین کمک فراوان به ایجاد کارخانه قند شاه آباد کرد که در مهرماه ۱۳۱۴ (سپتامبر ۱۹۲۵) بکار تولید پرداخت. آخرین اقدام مهم داور در طول تصدّی وزارت دارایی، درخواست او از دکتر شاخت برای ارائه یک برنامه جامع برای نوسازی اقتصاد ایران بود. دکتر شاخت آلمانی که به ایران سفر کرده بود بیستم آبان ۱۳۱۵ (نوامبر ۱۹۳۶) با داور یک ملاقات شش ساعته داشت. داور سه ماه بعد درگذشت.
[درباره دکتر شاخت و دیدارهای او از ایران، مطلب مفصّلی در سایت هفتم فوریه این تاریخ آنلاین درج شده است] نقل این مطلب بدون ذکر نشانی پایگاه و نام مولف (نوشیروان کیهانی زاده) ممنوع است زیرا که نتیجه تحقیقات شخص وی و نظر اوست.قتل محمد مسعود ناشر روزنامه «مَردِ امروز»

Mohammad masud

محمد مسعود ناشر روزنامه «مَرد امروز» ۲۲ بهمن۱۳۲۶ (یازدهم فوریه ۱۹۴۸) در تهران به قتل رسید. وی هنگام خروج از چاپخانه محل چاپ روزنامه اش در خیابان اکباتان هدف گلوله قرار گرفته بود. محمد مسعود در روزنامه اش از مقامات، احزاب و افراد متعدد انتقاد کرده بود و در نتیجه پس از قتل او، هرکس برای رفع سوء ظن از خود دیگری را متهم می کرد.
مسعود در انتقاد از مقامات و افراد به جای گرامر ویژه ژورنالیسم (که همانا نقل قول، اشاره به آمار و بکار بردن افعال به صورت ویژه و اشاره های غیر مستقیم است) واژه های تند و افعال معلوم بکار می بُرد که لحن کلام حکایت از درگیری فردی می کرد تا «روزنامه نگاری» که سبک نگارش روزنامه نگار حرفه ای (نه حزبی) باید «بیطرفانه» باشد.
مسعود گاهی هم در روزنامه اش علیه مقامات اعلان تهدیدآمیز و اخطار چاپ می کرد که ژورنالیسم حرفه ای این روش را تایید نمی کند. با قتل محمد مسعود عمر روزنامه نگاری در خانواده او پایان نیافت؛ ابوالحسن کمالی خواهر زاده مسعود سالها مدیر عامل خبرگزاری پارس (ایرنا) بود و بعدا ناشر مجله فضا شد. نقل این مطلب بدون ذکر نشانی پایگاه و نام مولف (نوشیروان کیهانی زاده) ممنوع است زیرا که نتیجه تحقیقات شخص وی و نظر اوست.۲۲ بهمن ۱۳۵۷، روز پیروزی انقلاب با نگاهی بر صفحات روزنامه اطلاعات، شماره ۱۵۷۸۲ (شماره منتشره در آن روز)

_ _ _ _ _

_ _ _ _ _

_ _ _ _ _

_ _ _ _ _

نقل این مطلب بدون ذکر نشانی پایگاه و نام مولف (نوشیروان کیهانی زاده) ممنوع است زیرا که نتیجه تحقیقات شخص وی و نظر اوست.کُپی دو رویداد دیگر از گزارش های مندرج در شماره ۲۲ بهمن ۱۳۵۷ روزنامه اطلاعات (روز پیروزی انقلاب)

 

نقل این مطلب بدون ذکر نشانی پایگاه و نام مولف (نوشیروان کیهانی زاده) ممنوع است زیرا که نتیجه تحقیقات شخص وی و نظر اوست.دنیای هنرشِرلی تمپل بازیگر فیلم و تلویزیون، خواننده، رقصنده و دیپلمات ـ نظر روزولت درباره او ـ درسی که دولت ها گرفتند ـ سفیر در پراگ در زمانی حسّاس

شِرلی تِمپل و جورج بوش

شرلی تِمپل Shirley Temple بازیگر ۴۳ فیلم سینمایی، دارای برنامه (شو) در تلویزیون، خواننده، رقصنده و دیپلمات دهم فوریه ۲۰۱۴ (۲۱ بهمن ۱۳۹۲) در ۸۶ سالگی درگذشت. وی در اپریل ۱۹۲۸ در سانتامونیکا (کالیفرنیا) به دنیا آمده بود و از سه سالگی وارد کار نمایش شده، و در فیلم های سینمایی نقش کودک را بازی می کرد. شرلی جمعا ۳۳ سال در کار سینما، نمایش و هنر بود که وارد سیاست شد و به استخدام دولت درآمد.
بازی شادی آفرین و دلداری دهنده او در جریان رکود اقتصادی بزرگ آمریکا به حدّی در مردم ناامید آن دوران مؤثر بود که روزولت رئیس جمهوری وقت آمریکا گفته بود تا «شرلی تمپل» را داریم غم نداریم، همه مسائل حل می شود. شرلی با کلمات و رفتار خود در فیلم ها به مردم روحیه می دهد.
به قولی، همین اظهارات روزولت، شرلی را که پدرش یک بانکدار کالیفرنیایی بود تشویق به ورود به کار دولتی و دیپلماتیک کرد. از آنجا که به دلیل بازی در فیلم های سینمایی، شهرت جهانی فراوان و نامی آشنا داشت، کارهای دیپلماتیک و سیاسی او خبر بزرگ رسانه ها می شد و به سود دولت متبوع، و چون زیبا و لبخند به لب داشت، رسانه ها تلاش می کردند که در هر مورد فعالیّت دیپلماتیک عکس های اورا منعکس کنند.
شرلی در طول فعالیت دیپلماتیک خود در چند نشست مهم ازجمله عضویت نمایندگی آمریکا در جلسات مجمع عمومی سازمان ملل شرکت کرد. وی مدتی نماینده آمریکا در این سازمان و سفیر دولت متبوع در کشور ۲۶ میلیونی غَنا بود. دولت آمریکا شرلی را در سال ۱۹۸۹ و در دورانی بسیار حسّاس و انتقالی سفیر خود در چک اسلواکی کرد و او شاهد پایان کار حکومت سوسیالیست ها و دگرگونی ها در این منطقه از جهان بود و در جریان فروپاشی بلوک شرق و شوروی قرار داشت. شرلی بیش از سه سال و تا سال ۱۹۹۲ در سمت سفیر آمریکا در پراگ بود.
شرلی جمعا ۲۵ سال در کار دیپلماتیک و سیاست بود. پیروزی های او در این کار و دستاوردهای دولت سبب شده است که دولت ها بکوشند از معاریف برای نمایندگی خود در مذاکرات و ماموریت ها و دیدارهای سیاسی استفاده کنند تا نه تنها جلب توجه و احترام کند بلکه پوشش خبری بیشتری داشته باشد.
برنامه های تلویزیونی شرلی که دو بار ازدواج کرد بویژه دو برنامهِ «شرلی تمپل شَو» و «شرلی تمپل ستوری بوک» پُربیننده ترین برنامه ها از این دست بودند که سالها ادامه داشتند. شرلی چند جایزه بزرگ هنری کسب کرده بود.

 

شِرلی زمانی که یک بازیگر نوجوان بود و زمانی که یک بازیگر خردسال

نقل این مطلب بدون ذکر نشانی پایگاه و نام مولف (نوشیروان کیهانی زاده) ممنوع است زیرا که نتیجه تحقیقات شخص وی و نظر اوست.در قلمرو اندیشهسالروز فوت منتسکیو و به این مناسبت نگاهی به اندیشه های او ـ سرمایه دارِ آزمند و تهیدستِ آسمان جُل کنترل شدنی نیستند!

Montesquieu

منتسکیو Montesquieu نویسنده، فیلسوف و حقوق شناس نامدار، مردی که قوانین اساسی کشورها عموما بر پایه اندیشه های او تدوین شده است، دهم فوریه ۱۷۵۵ در ۶۶ سالگی درگذشت. او ۱۸ ژانویه سال ۱۶۸۹ در پاریس به دنیا آمده بود و در رشته تاریخ و مقدمات علوم و فلسفه تحصیل کرده بود. نظرات منتسکیو وسیعا در قانون اساسی ایالات متحده امریکا بکار گرفته شده است. افکار منتسکیو در ایجاد انقلاب فرانسه سهم فراوان داشته است.
در زمینه اجتماعی، منتسکیو عقیده داشت که سرمایه داران آزمند و همچنین تهی دستان (مردم آسمان جل) قابل کنترل نیستند ـ هر دسته به طریقی؛ ثروتمند می کوشد با عبور از نظامات ثروتمندتر و دارای قدرت بیشتری شود و تهیدست با شورش و طغیان و حتی تخریب ثروت و قدرت را از ثروتمند و توانگر بگیرد. وی از سرمایه داران به عنوان آنانکه که جز انباشتن ثروت اندیشه و انگیزه دیگر ندارند نام برده است.
منتسکیو راه حل را وضع مالیات تصاعدی و نیز وضع ضابطه ضد اجحاف و استثمار دانسته و گفته است که برای پیشگیری از طغیان تهیدستان، باید از تمرکز ثروت در دست عده ای معدود جلوگیری شود و ثروت وسیله و دلیل مداخله در وظایف دولت قرار نگیرد. باید ضوابطی به اجرا گذارده شود که کسب ثروت عادلانه باشد و همچنین با اتخاذ تدابیر ازجمله توزیع عادلانه درآمد به وجود تنگدست و بینوا در جامعه پایان داده شود. با این بیان، مونتسکیو خواستار فقرزدایی و تعیین سقف ثروت و کنترل آزمندی افراد است تا جامعه مصون از ایجاد عقده روانی، نارضایی ها، قانون شکنی ها و عصیان باشد و بیم و نگرانی وجود نداشته باشد. تفسیر این نظریه این است که طغیان و انقلاب عمدتا به خاطر رسیدن به تامین عدالت اجتماعی ـ اقتصادی و رفاه است تا به دست آوردن برخی آزادی ها. منتسکیو برقرارکردن این تعادل [تعادل در توزیع ثروت] را از وظایف و تکالیف دولت ها دانسته که ارزیابی میزان شایستگی هردولت برحسب درصد تحقق و تامین این تعادل است.
مهمترین تالیف منتسکیو «روح القوانین» است که الگوی قوانین اساسی کشورها قرارگرفته و درباره حقوق غیر قابل نقض مردم و حفظ این حقوق از تعرض است [وظیفه دولت]، و اینکه یک دولت چگونه باید حکومت کند و حدود اختیارات آن. تاکید بر تفکیک کامل قوای حکومتی (مقننه، قضائیه و اجرائیه) بخشی از فلسفه سیاسی منتسکیو است تا موازنه قدرت (چک و بالانس) در جامعه حفظ و حقوق مردم از هرگونه گزند مصون و محفوط بماند. منتسکیو در «روح القوانین (الگوی قوانین اساسی)» که نخستین چاپ آن در ۱۷۴۸ انتشار یافت نوشته است: تکالیف و اختیارات قوای سه گانه حکومتی باید طوری تنظیم شده باشد که هریک از این سه قوه بتواند تجاوز قوه دیگر را از اختیاراتش مانع شود. به عبارت دیگر هر قوه اهرم کنترل دو قوه دیگر باشد تا ازحدود اختیاراتشان تجاوز نکنند.
منتسکیو قانون نویسی را کاری بس مهم و حساس می داند و توصیه می کند که یک قانون باید طوری نوشته شود که مغایر فرهنگ جامعه نبوده، مسائل جامعه را کاهش و کیفیت زندگی را بالا ببرد و ایجاد تبعیض نکند و جامعیت داشته باشد. بنابراین؛ قانون باید با رعایت همه جوانب و ملاحظات تدوین، بررسی و سپس با توجه به نظرات واصله تصویب و با دقت تمام به اجرا گذاشته شود. قانونی که تحت فشار و یا برای تامین منافع یک دسته و گروه تصویب شود مردود است زیرا اجرای آن مآلا نظم جامعه را برهم خواهد زد.
به نظر منتسکیو، حکومت ها سه دسته اند؛ سلطنتی، جمهوری، و اتوکراتیک که در نوع سوم؛ ستمگری، زورگویی و اجحاف حد و حصر ندارد. منتسکیو معتقد است که اوضاع و شرایط موجود در هر جامعه که حاصل رویداد ها و تحولات در طول زمان است نوع و وضعیت حکومت آن جامعه را تعیین می کند، به عبارت دیگر؛ تاریخ ملی عامل تعیین کننده نظام حکومتی است. منتسکیو زنان را ــ البته زنان قرن ۱۸ را ــ از نظر اشتغال به کارهای سیاسی برابر مردان نمی بیند!.
منتسکیو در کتاب «نامه های ایرانی» اوضاع پاریس و روش زندگانی آن زمان را از قول یک مسافر خیالی ایرانی؛ به باد انتقاد گرفته و مسخره کرده بود. لبه تیز انتقاد او مخصوصا متوجه زندگانی لوکس و تشریفاتی اشراف و وضعیت کلیسا بود. منتسکیو نتیجه مطالعه و بررسی جزئیات تاریخ روم را در کتاب «طلوع و غروب امپراتوری روم» منعکس ساخته تا درس عبرت برای امپراتوران و اصحاب قدرت باشد.
××× اندیشمندان متاخر بر سه قوه حکومتی (مورد اشاره منتسکیو) یک قوه چهارم افزوده اند که ژورنالیسم و کل رسانه های گروهی (نشریات، کتاب، رادیو ــ تلویزیون، فیلم، عکس و وسائل تبلیغ و ترویج و از سال ۱۹۹۵؛ آنلاین ها) هستند که باید مستقل از هریک از سه قوه دیگر باشند تا بتوانند به وظایف خود عمل کنند. نقل این مطلب بدون ذکر نشانی پایگاه و نام مولف (نوشیروان کیهانی زاده) ممنوع است زیرا که نتیجه تحقیقات شخص وی و نظر اوست.در دنیای تاریخ‌نگاریسالمرگ استاد عباس اقبال مورّخ و محقق بنام

Historian Abbas Eghbal

بیست و یکم بهمن ماه سالروز وفات مورّخ و محقق نامدار ایران، عباس اقبال آشتیانی است که در سال ۱۳۳۴ در شهر رُم دیده ازجهان فروبست. وی در عین حال ناشر مجله «یادگار» بود. بنابراین؛ می توان اورا در شمار روزنامه نگاران کشور نیز رقم زد.
عباس اقبال که فارغ التحصیل سوربن فرانسه بود سالها در دانشگاه تهران و سایر مدارس عالی کشور تدریس کرده بود. «تاریخ مغول» را مهمترین تألیف او دانسته اند.
استاد اقبال آشتیانی همچنین مجموعه جالبی از مکاتبات عهد سلجوقیان را تدوین کرده است. درباره صفویه «مجمع التواریخ» را منتشر ساخته است.
تالیفات استاد اقبال آشتیانی بسیارند ازجمله سرگذشت امیر کبیر، جنگهای ایران و انگلستان، تاریخ طبرستان، تاریخ بحرین و جزایر خلیج فارس، درباره تاریخ کرمان و …. سالی نبود که استاد اقبال یکی ــ دو کتاب منتشر نکند. تاریخ سه جلدی ایران، تاریخ سه جلدی جهان (عمومی) و کلیات تاریخ تمدن از جمله کتب درسی هستند که وی تألیف کرده است.
ترجمه های متعدد از زبان فرانسه از استاد اقبال آشتیانی باقی مانده است ازجمله ترجمه یادداشتهای ژنرال تره زل، ماموریت ژنرال گاردان (افسر فرانسوی اعزامی ناپلئون به ایران)، خاطرات دکتر فوریه (پزشک ناصرالدین شاه) از سه سال اقامت در دربار ایران. نقل این مطلب بدون ذکر نشانی پایگاه و نام مولف (نوشیروان کیهانی زاده) ممنوع است زیرا که نتیجه تحقیقات شخص وی و نظر اوست.سایر مللشهر گمشده «مایا» و تمدن درخشان بومیان قاره آمریکا

هرم باستانی مایا در شهر گمشده موییل

دهم فوریه سال ۱۹۲۶ اعلام شد که شهر باستانی «مایا» ها ( بومیان ـ سرخپوستان ـ قاره آمریکا که عمدتا در آمریکای مرکزی و جنوب مکزیک امروز زندگی می کردند در جنگلهای یوکاتان کشف شده است.
باستانشناسان آمریکایی ضمن مطالعه آثار باستانی کشف شده درشمال مکزیک (منطقه ازتک ها) به وجود شهری به نام «موییل» با تمدنی درخشان در جنوب (منطقه مایا نشین) پی برده بودند و چون آن را نمی یافتند، شهر گمشده می خواندند.
در «موییل» یک بنای بزرگ هرمی شکل، شش معبد و ساختمانهای متعدد به دست آمده است. وضعیت ساختمانها نشان می دهد که این شهر مرکز معاملات تجاری و داد و ستد میان جنوب و شمال قاره آمریکا بوده و مایاهای جنوب دارای تقویم و کتابت بوده و حسابداری می دانسته اند. شهر «موییل» از ساحل دریای کاراییب فاصله چندانی ندارد.
تمدن مایاها مشابه سایر تمدنهای قاره آمریکا از جمله آزتک، آندز (بومیان آمریکای جنوبی) و نیز بومیان آمریکای شمالی تر (ایالات متحده و کانادا) بوده است. نقل این مطلب بدون ذکر نشانی پایگاه و نام مولف (نوشیروان کیهانی زاده) ممنوع است زیرا که نتیجه تحقیقات شخص وی و نظر اوست.اعدام در اطاق گاز

اطاق گاز زندان « کارسون سیتی » حاکم نشین ایالت نوادا

در این روز (دهم فوریه) در سال ۱۹۲۴ برای نخستین بار در آمریکا برای اعدام یک مجرم از اطاق گاز استفاده شد. این مجرم، «جانی جی» جنایتکار معروف بود که در زندان شهر «کارسون سیتی» ـ حاکم نشین ایالت نوادا در اطاق گاز قرار گرفت و پس از رها شدن گاز سمی، ظرف شش دقیقه جان سپرد.
مدتها بود که اعدام با دار در جامعه آمریکا مورد انتقاد قرار گرفته بود. اعدام در اطاق گاز بعدا جای خودرا به صندلی برقی داد که مرگ با آن سریعتر صورت می گرفت. در دهه ۱۹۸۰ چون هنگام اعدام یک مجرم با صندلی الکتریک، از گوشهای او خون بیرون زده بود، این طریقه هم ترک شد و اعدام در آمریکا اینک با تزریق داروی سمی صورت می گیرد. اخیرا در چند ایالت آمریکا انتخاب نوع اعدام به اختیار خود محکوم واگذار شده است. در پاره ای از ایالات آمریکا بمانند اروپا، مجازات اعدام وجود ندارد. آمار نشان داده است که در دو ایالت تکزاس و ویرجینیا بیش از سایر ایالتهای آمریکا اعدام صورت گرفته است. نقل این مطلب بدون ذکر نشانی پایگاه و نام مولف (نوشیروان کیهانی زاده) ممنوع است زیرا که نتیجه تحقیقات شخص وی و نظر اوست.مخلوق جنگ سرد سابق: ۲ کشور با یک نام در یک محدوده جغرافیایی! ـ آغاز جنگ سرد تازه و از سر گرفته شدن دوران اتحادیه سازی و یارگیریفوریه ۱۹۵۰، جهان با دو کشور با یک نام در یک محدوده جغرافیایی رو به رو شد که این وضعیت مخلوق جنگ سرد دو بلوک غرب و شرق بود. این دو کشور، «ویتنام» بود که تحت الحمایه فرانسه قرارداشت.
«بائو دای پادشاه وقت» این کشور را امپراتوری ویتنام و پایتخت آن را شهر باستانی «هوئه» اعلام کرده بود و پذیرفته بود که تحت سرپرستی فرانسه باشد و دکتر هوشی مین آن را جمهوری دمکراتیک ویتنام و پایتختش را شهر هانوی معرفی کرده بود که تابع دولت دیگری نیست و حاکمیت ملی کامل دارد حال آنکه این قسمت هم تحت الحمایه فرانسه بود و فرماندار فرانسوی بر آن حکومت می کرد.
نیروهای فرانسه در هر دو شهر (هوئه و هانوی) مستقر بودند. فرق این دو قسمت (دو ویتنام) این بود که بائودای با حمایت فرانسه (ولی بدون داشتن اختیارات حکومتی) بر کرسی خالی امپراتوری اش! تکیه می زد و دکتر هوشی مین از دست فرانسه در جنگلها پنهان بود.
تا هفتم فوریه دولتهای انگلیسی زبان ـ آمریکا، کانادا، استرالیا، انگلستان و نیوزیلند ـ ویتنام بائودای و دولتهای هند، روسیه، لهستان، چک اسلواکی ، رومانی، مجارستان، آلبانی، کره شمالی و … ویتنام دکتر هوشی مین را به عنوان ویتنام به رسمیت شناخته بودند. موشی مین و بائودای هیچکدام تقسیم ویتنام را قبول نداشتند. نهرو نخست وزیر هند بائودای را دلقک و عمل او را خیمه شب بازی خوانده بود. در عوض، دولت آمریکا به کشتی های نظامی اش اجازه داده بود که از بندر سایگون دیدار دوستانه به عمل آورند.
این وضعیت نمونه ای از اوضاع جهان در اوایل جنگ سرد و پیش از درگذشت استالین بود. کار ویتنام سرانجام به جنگ کشید ـ جنگی طولانی و پُرتلفات و پیروان هوشی مین در سال ۱۹۷۵ پیروز شدند و ویتنام متحد و یکپارچه شد. بسیاری از اصحاب نظر درگیری بلوک غرب با روسیه بر سر اوکراین را جنگ سرد تازه ای خوانده اند که از ۲۰۱۴ شروع شده و می رود تا دوران اتحادیه سازی ها و یارگیری ها از سر گرفته شود و نظمی که از ۱۹۹۲ برقرار شده است برهم خورد و جهان از صورت یک قطبی خارج گردد. نقل این مطلب بدون ذکر نشانی پایگاه و نام مولف (نوشیروان کیهانی زاده) ممنوع است زیرا که نتیجه تحقیقات شخص وی و نظر اوست.آغاز عصر «مکارتی ییسم» در آمریکا ـ زده شدن برچسب کمونیست بودن به افراد و خانه نشین شدن بسیاری از مدیران خوب

سناتور مککارتی فهرست کمونیست های وزارت خارجه آمریکا را نشان می دهد

سناتور جمهوریخواه ایالت ویسکانسین آمریکا جوزف مککارتیMcCarthy هشتم فوریه ۱۹۵۰ با این ادعا که سازمانهای دولتی آمریکا از جمله وزارت امورخارجه این کشور لانه کمونیست ها شده اند و کمونیست ها به رسانه های گروهی ازجمله استودیوهای تولید فیلم سینمایی و بنگاههای نشر کتاب رخنه کرده اند، وضعیتی را در آن کشور به وجود آورد که در تاریخ به «کارتییسم» معروف شده است.
در این دوره هرکس می توانست به مخالف خود برچسب کمونیست بودن و یا حامی سرخها بزند و از میدان خارج سازد. سایه این وضعیت که تا فروپاشی شوروی کم و بیش دیده می شد، امریکا را از مدیران امور عمومی، نویسندگان و پژوهشگران خوب محروم کرد. بیشتر این عده از ادامه خدمت مأیوس شده و خانه نشینی اختیار کردند.
مککارتی (مکارتی) که یک سناتور تازه کار بود دهم فوریه ۱۹۵۰ فهرستی حاوی نام و مقام ۲۰۵ کارمند وزارت امور خارجه امریکارا که در دست داشت در یک مصاحبه مطبوعاتی به روزنامه نگاران نشان داد و گفت که اینان که طرّاح و مجری سیاست خارجی امریکا هستند، خود کمونیست و در نتیجه جاسوس شوروی هستند و دین آچسن وزیر امور خارجه این را می داند و به جای برکنار ساختن آنان شلوار راه ــ راه دیپلماتیک می پوشد و به لهجه بریتانیایی سخن می گوید.
سنای آمریکا تحت فشار افکار عمومی که در آستانه بی اعتمادی نسبت به کارمندان دولت قرار گرفته بودند کمیته ای را مامور رسیدگی به ادعای مککارتی کرد و این وضعیت که هر روز گزارشهایش وسیعا در رسانه ها منعکس می شد تا دوم دسامبر سال ۱۹۵۴ ادامه داشت.
دمکراتهای سنا در جولای سال ۱۹۵۰، پنج ماه پس از اعلام ادعای مککارتی، پی به بزرگ جلوه داده شدن موضوع برده بودند و نظر خود را در سنا اعلام کرده بودند که مککارتی آنان را تهدید به کشاندن به دادگاه کرد و به کار خود ادامه داد. در یک مورد حتی کنگره را مجبور به بررسی طرح قانونی کرد که برای عضویت در حزب کمونیست امریکا جریمه و مجازات تعیین شده بود که طرح به دلیل مغایرت با اصل آزادی عقیده به تصویب نرسید. مککارتی در این مدت حتی محقّق معروف «اوون لاتیمور» را هم کمونیست و جاسوس شوروی اعلام کرده بود. در این مدت شماری از فیلمنامه نگاران و فیلمسازان هالیوود هم که برچسب کمونیست بودن خورده بودند کار خودرا رها ساختند. جمعا دو هزار تَن از کارکنان دولت تصفیه شدند که در جلسه دوم دسامبر سال ۱۹۵۴ سنا، سناتورهای حزب دمکرات کارها و ادعاهای مککارتی را اغراق آمیز و برای جامعه آمریکا زیان آور خواندند و برای محکوم کردن و تقبیح او رای گرفته شد و وی با ۶۷ رای موافق در برابر ۲۲ رای مخالف تقبیح و به «مکارتییسم» پایان داده شد. نقل این مطلب بدون ذکر نشانی پایگاه و نام مولف (نوشیروان کیهانی زاده) ممنوع است زیرا که نتیجه تحقیقات شخص وی و نظر اوست.برخی دیگر از رویدادهای ۱۰ فوریه

  • ۱۷۶۳:   قرارداد پاریس به امضای سران فرانسه، انگلستان، اسپانیا و پرتغال به جنگ ۷ ساله پایان داد و فرانسه که درجنگ بر سر کانادا از انگلستان شکست خورده بود کانادا را به این کشور داد. با امضای این قرارداد، انگلستان نیروی برتر در اروپا شد. طبق قرارداد پاریس، چند منطقه دیگر در آفریقا، کارائیب، هند، فیلیپین و مالایا دست به دست شد.
  • ۱۸۴۶:   انگلیسی ها که سرگرم تصرف همه هند بودند سیک های پنجاب را که استقلال داشتند در جنگ شکست دادند و تابع خود ساختند.
  • ۱۸۹۰:

    بوریس پاسترناک نویسنده و شاعر روس و مؤلف کتاب «دکتر ژیواگو» به دنیا آمد و ۷۰ سال عمر کرد. کتاب دکتر ژیواگو که شرح احوال، مشکلات و اظهارات فردی به همین نام است خشونت ها، نارسایی ها و ضعف های انقلاب و انقلابیون روسیه در سالهای نخست و در جریان جنگ داخلی این کشور (جنگ سرخ ها با سفیدها = کمونیست ها و ملیّون) را منعکس می کند. این کتاب در شوروی ممنوع الانتشار بود و یک ناشر ایتالیایی که متوجه قضیه شده بود نسخه دستنویس آن را به طریقی از روسیه خارج و در میلان منتشر کرد که به بسیاری از زبانها ازجمله فارسی ترجمه شد و پایه های نظام کمونیستی شوروی را به لرزه درآورد. این کتاب برنده جایزه ادبی نوبل شد ولی پاسترناک جایزه را نپذیرفت. وی که در عین حال یک مترجم کتاب و مقاله بود تالیفات متعدد ازجمله داستان «زندگی خواهر من» دارد. به باور مورّخان، پاسترناک و سولژنیتسین (نویسنده دیگر روس) در فروپاشی نظام کمونیستی سهم چشمگیر داشته اند. کار این دو نویسنده قدرت و نفوذ قلم را در ایجاد تغییرات نشان داده است.
    [درباره پاسترناک، مطلبی مفصل در سایت ۲۳ اکتبر این تاریخ آنلاین آمده است]

  • ۱۹۳۳:

    فرامرز پایور آهنگساز و سنتورنواز ایرانی به دنیا آمد. وی که در طول زندگی هنری خود آهنگ های متعدد ساخت نهم دسامبر ۲۰۰۹ (۱۳۸۸هجری) در تهران درگذشت.

  • ۱۹۳۳:   هیتلر اعلام کرد که مارکسیسم جایی در آلمان ندارد، زیرا آلمانی ها سوسیالیسم ملی را پذیرفته و به آن رای داده اند.
  • ۱۹۳۶:   جنگ دوم ایتالیا با اتیوپی (حبشه) آغاز گردید که در این جنگ نیز ارتش اتیوپی شکست خورد. جنگ اول دو کشور در سال ۱۹۳۵ صورت گرفته بود که در آن نیز اتیوپی شکست خورده بود. ایتالیایِ موسولینی درصدد احیاء امپراتوری روم بود که در منطقه مدیترانه و آفریقا دست به تعرض نظامی زده بود.
  • ۱۹۵۱:   (۲۱بهمن ۱۳۲۹) پهلوی دوم (محمدرضاشاه) با ثریا اسفندیاری بختیاری ازدواج کرد. ثریا همسر دوم او بود.
    ثریا چون دارای فرزند نشد، هفت سال بعد مطلقه گردید.

    ثریا
  • ۱۹۵۴:   آیزنهاور رئیس جمهوری آمریکا اعلام کرد که به مصلحت این کشور نیست که خود را در مسئله ویتنام درگیر کند. در آن زمان در شمال ویتنام میان پیروان هوشی مین و نیروهای فرانسوی جنگ بود و برخی از دولت های ضد کمونیست و نیز گروهی از سیاسیون و مقاله نگاران رسانه های آمریکا آیزنهاور را ترغیب به ورود به جنگ ویتنام به حمایت از فرانسه می کردند. ویتنام بمانند لائوس و کامبوج تحت الحمایه فرانسه بود.

یادداشت روزکُپی کردن مطالب این تاریخ آنلاین با همان تیترها و عکس ها = سرقت حاصل عُمر مؤلف و عملی خلاف وجدان و انسانیّت ـ مرتکب تعقیب قضایی خواهد شدمطالب تاریخ آنلاین نتیجه ۵۸ سال تلاش شبانه روزی و ۱۶ سال تحصیل در دانشگاههای مختلف است، یعنی حاصل عمر این نگارنده. این آنلاین از آغاز کار آن در سال ۲۰۰۱ تا کنون هر ماه ۱۵۰۰ دلار هزینه داشته که پرداخت کرده ام بدون قبول و دریافت هرگونه کمک مالی از احدّی ـ فرد و یا دولت، و برای آن آگهی تجاری هم دریافت نمی شود.
چندی پیش یک روزنامه نگار ـ تاریخدان تلفن کرد و گفت که شاید فرصت نکرده باشم به وبلاگهای فارسی که مطالب شان را گوگل نقل می کند و در حساب های خود در سوشل نت ورک ها هم قرار می دهند سر زده باشم. بسیاری از آنها مطالب این تاریخ آنلاین را عینا و بدون ذکر منبع و برخی از آنها با اشاره ای مبهم به منبع و با همان تیترها و عکس ها نقل می کنند. این همکار گفت که اگر این کار بدون کسب اجازه صورت گرفته باشد خلاف اصول اسلام، قوانین موضوعه و میثاق های بین المللی است. ایران یک «جمهوری اسلامی» است و چنین تقلبّات را نباید تحمل کند.
بلافاصله سراع وبلاگهایی که نام برده بود رفتم. درست گفته بود. دو وبلاگ که عینا مطالب مرا با همان عکس ها و زیرنویس ها از بالا تا پایین نقل می کنند که به نظر من نه تنها خلاف اخلاق بلکه یک جنایت عریان است و نقض حق. من از بهار ۲۰۰۱ تا کنون برای درج این مطالب و تهیه عکس، تایپ و امور فنی دیگر، هزینه «سرور» و «هوست» بیش از دویست هزار دلار هزینه کرده و مقروض شده ام بگونه ای که می خواهم خانه ام بفروشم و این قرضها را بدهم. این هزینه، علاوه بر تهیه مطالب و تلاش شبانه روزی خودم در طول ۵۸ سال است.
به هر حال، از آنجا که در آمریکا زندگی می کنم، مقرّ دفتر این «تاریخ آنلاین» در اینجاست و چند کارمند تحریری و فنی در این دفتر به کار تهیه، تدوین و تکمیل روزانه آن مشغول هستند به یک وکیل قضایی اختیار داده ام که نه تنها مسئله را با مقامات این کشور در میان بگذارد بلکه به یک دادگاه صالحه دادخواست بدهد و درخواست غرامت کند و یونسکو (سازمان ملل) و آژانس بین المللی کاپی رایت را نیز در جریان بگذارد که گزارش روزانه آن در همین جا درج خواهد شد. باور نمی کردم که «ایرانی» و «مسلمان» چنین عملی را انجام دهد. عنوان حقوقی این عمل Plagiarism است یعنی سرقت نوشته دیگران، سرقت ادبی (نوشتاری، تالیف، پژوهش و …).
«Domain» برخی از این وبلاگها ir است (دومینِ ایرانی). برای تعقیب قضیه در دستگاه قضایی، وزارت ارشاد، وزارت ارتباطات، کمیسیون اصل ۹۰ مجلس و هر مقام مربوط دیگر به وکیل قضایی خود در آنجا اطلاع داده ام که آماده باشد. دولت مکلّف به حفظ حقوق اتباع است. تعقیب این قضیه را تا پای جان دنبال خواهم کرد. اگر این وبلاگها از نقل برخی از مطالب و پاراگرافها (نه تمامی سایت، عینا)، بدون ذکر کامل منبع و نام مؤلف آن به همانگونه که رسم بیبلیوگرافی است دست برندارند در همینجا معرفی خواهند شد.
برای این نگارنده قابل هضم نیست که چرا یک موجود که خودش را انسان می خواند دست به چنین کاری بزند مخصوصا اصحاب آن یکی ـ دو وبلاگ که تمامی مطالب و عکسها را که اگر به صورت کتاب درآید ۱۲ جلد خواهد شد بدون نگرانی از تعقیب و ترس از وجدان و کیفر آخرت نقل می کنند. منظور چیست؟. با نقل مطالب دیگران که یک فرد شهرت به دست نمی آورد و مورّخ نمی شود، شهرت معکوس و منفی ـ بله. این مطالب را بیش از ۴۰ سال است که رسانه های ایران و رسانه های فارسی زبان خارج از ایران با ذکر نام نگارنده نقل کرده اند، از تلویزیون دولتی پخش و در بولتن خبرگزاری ملّی درج شده اند و مخاطبان چنین مطالبی که افراد مشخّص هستند متوجه کُپی کردن آنها می شوند و ضعف های انسانی را در می یابند.

نوشیروان کیهانی زاده
۲۲ بهمن ۱۳۸۷

نقل این مطلب بدون ذکر نشانی پایگاه و نام مولف (نوشیروان کیهانی زاده) ممنوع است زیرا که نتیجه تحقیقات شخص وی و نظر اوست.کارنامک نوشیروان (خاطره ای از مولف)خبر و نظر در بهمن ۱۳۵۷ (آخرین ماه انقلاب ایران) و در بهمن ۱۳۹۵ (اُردِر پرزیدنت ترامپ و دلخور و نگران شدن ۸۰ میلیون ایرانی)در بهمن ماه ۱۳۵۷ دبیر اخبار بین الملل روزنامه اطلاعات بودم. بیش از هر زمان دیگر، اخبار و نظرهای واصله از خبرگزاری ها، رادیوها و نیز روزنامه های اروپا و آمریکا که به تهران می رسید درباره تحولات و رویدادهای وقت ایران بود ولی ما به علت تیراژ میلیونی و ترس از برخورد با کمبود کاغذ و مرکب چاپ، روزنامه را تنها در ۸ صفحه منتشر می کردیم و بنابراین، برای نقل حتی ۵ درصد از اخبار واصله از خارج جا نداشتیم. من مطالب استفاده نشده را پس از سُرت کردن و دسته بندی و در پاکت های بزرگ قراردادن به صندوق عقب اتومبیل خود منتقل می کردم تا بعدا در نوشتن تاریخ، مأخذ قرار دهم.
این اتومبیل من، یک داج کُرُونِت بزرگِ ۸ سیلندرِ سفید رنگِ دنده اتوماتیک بود و قبلا به خواننده بنام ـ ویگِن تعلّق داشت. به رغم داشتن اتومبیل های دیگر، آن را به این سبب خریده بودم که برای رساندنم به تپه جام جَم در خیابان پهلوی (اینک ولیِ عصر) ـ سازمان رادیو تلویزیون ملّی ـ و هر روز در ساعت ۵ بامداد و ۸ شب اطمینان بخش بود. تصور کنید که اگر یک روز در ساعت ۵ و به موقع به ساختمان پخش (جام جم) نمی رسیدم چه حالت عصبی به من روی می داد و بر سر اخبار بخش مشروح بامدادی چه می آمد؟!.
خلاصه کنم. صندوق عقب اتومبیل (ترانک) از مطالب استفاده نشده پُر شده بود ولی من حوصله انتقال آنها را به خانه نداشتم زیراکه سنگین بودند و زحمت از پلکان بالابردن را داشت تا اینکه یک روز اثری از آن اتومبیل ندیدم، به سرقت رفته بود. هنوز پلیس تهران به آن نظم بازنگشته بود که سرقت اتومبیل درخور توجه باشد. افسران معروف به مصدقی که در طول دوران حادثه نویسی با آنان آشنا و بعضا دوست شده بودم، پس از انقلاب، و با نخست وزیر شدن مهدی بازرگان مقامات پلیس را به دست گرفته بودند و نخواستم که در آن گیر و دار پافشاری کنم که ماهها بعد، از استان فارس یک نامه اداری دریافت کردم که اتومبیل سرقت شده در آنجا تصادف کرده و باید غرامت بدهم و … که قصه ای طولانی است. استان فارس از به سرقت رفتن اتومبیل اطلاع نیافته بود.
۳۹ سال پس از آن زمان، بار دیگر و پس از امضاء و ابلاغ «اِگزِکتیو اُردُر پرزیدنت ترامپ»، خبر و نظر درباره ایران و این بار ایرانیان خارج از کشور که گفته شده است نزدیک به ده درصد جمعیت کشور را تشکیل می دهند به سطح انبوه رسیده است. این بار پیام ها و اظهار نظرهای ایرانیان بویژه ایرانیان خارج از کشور که نگران دیدار با بستگان هستند و … و مبادلات سوشل میدیایی آنهارا هم باید اضافه کنیم که ۳۹ سال پیش چنین نبود و این، تسلط انسان قرن ۲۱ را بر اخبار و اطلاعات و یافتن سابقه کار در اینترنت و به این لحاظ آماده واکنش نشادن دادن را ثابت می کند. نقل این مطلب بدون ذکر نشانی پایگاه و نام مولف (نوشیروان کیهانی زاده) ممنوع است زیرا که نتیجه تحقیقات شخص وی و نظر اوست.برای اطلاع

سپیده دم به زبان انگلیسی

 

از آنجا که تلاش پیگیر چندین ساله ناشر این سایت (تاریخ ایرانیان به صورت روزشمار آنلاین) با نیم قرن تجربه روزنامه نگاری و تحصیلات مربوط، برای تجدید پروانه روزنامه چاپی«سپیده دم» جهت انتشار در میهن گرامی به جایی نرسیده است و از سوی دیگر«روزنامک» را به فارسی به صورن آنلاین منتشر می سازد؛  تصمیم گرفته که به زودی به انتشار سپیده دم آنلاین به زبان انگلیسی در نشانی زیر اقدام کند که حاوی اخبار و عکسهای جالب و مهم روز و نقل گزارش ها و مقالات مربوط ایران از منابع انگلیسی زبان خواهد بود:

www.IranianDawnNewspaper.com

 

روزنامک

اِدیشن(نسخه) آنلاین مجله جهانی «روزنامک» که به شماره ثبت ۲۵۱۷۸/۹۲ ثبت شده است حاوی «دستچینِ رویدادهای روز و گذشته – تاریخ» و چشم انداز فردا از دیدگاه اصحاب نظر و شخص ناشراست.
همچنین نظرات، تجربه، مشاهدات و خاطرات (کارنامک) نوشیروان کیهانی زاده ـ روزنامه نگار و تاریخ نویس ۷۸ ساله ـ با هدف ارتقاء دانش مخاطبان، سطح آگاهی ها و مدنیّت برای داشتن دنیایی بهتر و کمک فرهنگی به کاهش مسائل جوامع، بشریّت و پیشگیری از اشتباه با این شعار: توانایی محصول دانایی است و «دانستن» حق انسان.
«روزنامک» که از نوامبر ۲۰۰۳ (۲۱ آبان ۱۹۸۲) به صورت یک وبسایت، با هدف آموزش عمومی و خبر و نظررسانی ایجاد شده بود. شماره یکم نسخه چاپی روزنامک نیز در اپریل ۲۰۱۴ (اردیبهشت ۱۳۹۳) در تهران منتشر شد و انتشار آن ادامه یافته است.

نسخه آنلاین: www.rooznamak.com

نسخه چاپی: www.rooznamak-magazine.com

 

بازدید کننده گرامی : شما هم اکنون این خبر را در شبکه خبری تحلیلی استادنیوز مشاهده میکنید

اشتراک گذاری در فیسبوک اشتراک گذاری در توییتر اشتراک گذاری در گوگل پلاس
برچسب ها:
دیدگاهها

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

- کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
- آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد

آرشیو چند رسانه ای
نامه علمای اهل سنت به رهبر انقلاب در پی خروج آمریکا از برجام
وزیر اطلاعات: هیچ یک از مسئولان ما دو تابعیتی نیستند
کمک ۴ میلیاردی رهبر انقلاب برای آزادی زندانیان غیرعمد
دولت ترامپ، «معامله قرن» را ماه آینده ارائه می‌دهد

آرشیو کاریکاتور
نامه علمای اهل سنت به رهبر انقلاب در پی خروج آمریکا از برجام
وزیر اطلاعات: هیچ یک از مسئولان ما دو تابعیتی نیستند
کمک ۴ میلیاردی رهبر انقلاب برای آزادی زندانیان غیرعمد
دولت ترامپ، «معامله قرن» را ماه آینده ارائه می‌دهد

آرشیو گزارش تصویری
نامه علمای اهل سنت به رهبر انقلاب در پی خروج آمریکا از برجام
وزیر اطلاعات: هیچ یک از مسئولان ما دو تابعیتی نیستند
کمک ۴ میلیاردی رهبر انقلاب برای آزادی زندانیان غیرعمد
دولت ترامپ، «معامله قرن» را ماه آینده ارائه می‌دهد

آرشیو