سایز متن   /

مهمترین رویدادهای ایران و جهان در طول تاریخ در این روز ۲۰ سپتامبر

ایران
روزی که دولت ایران تصمیم به ساختن کشتی دو ـ بادبانه گرفت و در جنگ داخلی یونانیان مداخله کرد
این تصویر بر پایه تخته پاره ها و مواد بکار رفته در ساخت یک کشتی جنگی دو ـ بادبانه ایرانی قرن پنجم پیش از میلاد ترسیم شده که در قرن ۲۰ از کف دریای مدیترانه بیرون کشیده شد

تاریخ کشتی سازی و دریانوردی نشان می دهد که در آستانه پاییز (نیمه دوم سپتامبر) سال ۴۴۲ پیش از میلاد، اردشیر یکم (به نوشته مورخان یونان باستان: اردشیر درازدست) شاه وقت ایران از دودمان هخامنشیان اعتبار لازم برای ساختن کشتی های دو ـ بادبانه را از خزانه دولت در اختیار کشتی سازان فنیقی (سوری ـ لبنانی) قرارداد تا در کارگاههای کشتی سازی (شیپ یارد) بندر صور (تیر) چنین کشتی هایی را بسازند.
اردشیر این تصمیم را هنگامی اتخاذ کرد که اطلاع یافته بود مهاجران یونانی مقیم جنوب ایتالیا سه سال پیش از آن (سال ۴۵۰ پیش از میلاد)، این نوع کشتی را اختراع کرده بودند که نیاز به پاروزن نداشت و در خلاف جهت وزش باد هم می توانست حرکت کند، زیرا که بادبان (Mast) بزرگتر باد را می گرفت و با فشار زیاد به بادبان کوچکتر پس می فرستاد و کشتی در خلاف جهت باد حرکت می کرد. چهار سال طول کشید تا فنیقی ها (در آن زمان از اتباع ایران) کشتی دو ـ بادنانه برای ایران ساختند.
این کشتی ها در فاصله زمانی میان صلح ایران با اتحادیه یونانی ها و آغاز جنگ پلوپونز (جنگ داخلی یونانی ها) آماده شدند که دولت ایران تعدادی از آنها را در اختیار اسپارت قرار داد تا آتنی ها را بشکند و با این مداخله، مورخان یونانی در تالیفات خود ایران را «امپریالیست» لقب دادند که این اصطلاح از همان زمان باقی مانده و دولت های برتری طلب و مداخله گر با آن صفت خطاب می شوند.

 نقل این مطلب بدون ذکر نشانی پایگاه و نام مولف (نوشیروان کیهانی زاده) ممنوع است زیرا که نتیجه تحقیقات شخص وی و نظر اوست.
سازش ایران و عثمانی بر سر بغداد، ولی …
سلطان مراد چهارم که یک سال پس از مصالحه بر سر بغداد درگذشت

۲۰ سپتامبر سال ۱۶۳۸ میلادی مراد چهارم سلطان عثمانی که بغداد را به محاصره گرفته بود از نیروهای ایرانی مدافع شهر خواست که تسلیم شوند که فرمانده این نیروها درخواست سلطان عثمانی را رد کرد و تاکید کرد که جنگ دفاعی خودرا تا آخرین نفر ادامه خواهد داد و سه ماه روی این تعهد خود ایستادگی کرد.
سرانجام سلطان عثمانی که اصرار داشت همه سرزمینهای عربی را تصرف کند و وجود نیروهای ایرانی را در بغداد سدی در برابر این هدف خود می دید از طریق دیپلماتیک وارد عمل شد و روز ۲۴ دسامبر سال ۱۶۳۸ ضمن قراردادی با شاه صفی، تعهد سپرد که اگر بغداد از نیروهای ایرانی تخلیه شود، وی شهر «ایروان» را به عنوان جزئی از قلمرو ایران به رسمیت خواهد شناخت و تعرض دیگری به قفقاز نخواهد کرد. و در پی امضای این قرارداد بود که شاه صفوی از اصفهان به فرمانده پادگان بغداد اطلاع داد که شهر را ترک گوید و با نیروهای خود به همدان منتقل شود. هدف سلطان مراد چهارم تحقق شعار سلاطین عثمانی و احیاء خلافت عباسیان و حکومت بر ملل سنّی مذهب بود.
نادرشاه بعدا این قرارداد را زیر پا نهاد و اعلام کرد که بین النهرین هزار و چند صد سال متعلق به ایران بود و پس از آن هم دیلمیان بر آن حکومت کردند و نمی توان بر تسلیم آن به خارجی صحه گذارد و به آنجا لشکر کشید و این نزاع و اختلاف نظر دو دولت تا زمان پادشاهی محمدشاه قاجار (نوه فتحعلی شاه) ادامه داشت.
در دهه سوم قرن ۲۰ انگلیسی ها در بین النهرین و مناطق اطراف آن ازجمله بخشی از کردستان که قبلا سه ایالت عثمانی را تشکیل می دادند کشوری به نام عراق تاسیس و مرزهای آن با ایران را به صورت استخوان لای زخم تعیین کردند و لذا وضعیت و اختلافات قدیم تهران و بغداد (اختلافات مرزی و ارضی و …) ادامه داشته، که بارها به زد و خورد مرزی و سرانجام جنگ ۸ ساله عراق و جمهوری اسلامی ایران انجامید.

 نقل این مطلب بدون ذکر نشانی پایگاه و نام مولف (نوشیروان کیهانی زاده) ممنوع است زیرا که نتیجه تحقیقات شخص وی و نظر اوست.
اخطار خان ها قشقایی به قوام السلطنه
ناصرخان قشقایی

در این روز در سال ۱۳۲۵ سران ایل قشقایی به قوام السلطنه نخست وزیر وقت اخطار کردند که ظرف ۲۴ ساعت وزیران حزب توده را برکنار کند. حزب توده قبلا در روزنامه هایش برادران قشقایی را که رئیس این ایل بودند متهم به حرف شنوی از خارج (دولت آمریکا) کرده بود.
قوام السلطنه، نخست اعتناء نکرد و چون افراد مسلح ایل دست به یاغیگری زدند، از یک طرف خود، بوسیله بی سیم با ناصرخان قشقایی تماس گرفت و از سوی دیگر سرلشکر فضل الله زاهدی را که همان روزها به سمت فرمانده نیروهای جنوب و کفالت استانداری فارس منصوب کرده بود و شهرت به دوستی با غرب داشت مامور حل مسالمت آمیز مسئله کرد! و بحران رفع شد.

 نقل این مطلب بدون ذکر نشانی پایگاه و نام مولف (نوشیروان کیهانی زاده) ممنوع است زیرا که نتیجه تحقیقات شخص وی و نظر اوست.
هشدار حیدر مصلحی وزیر سابق اطلاعات: ‌دشمن ‌درصدد نفوذ، ارتباط‌گیری با سیاسیون، دادن خط، استحاله فرهنگی و تغییر ساختار نظام است
به گزارش خبرگزاری فارس از کرمان در شهریور ۱۳۹۴، حجت‌الاسلام حیدر مصلحی (وزیر پیشین اطلاعات) در نشست شورای اصولگرایان استان کرمان اظهار داشت: در سطح کشور، نشست‌های خوبی با شرکت بزرگان ارزشی برگزار شده و این نشست‌ها استمرار دارد که امروزه مورد نیاز نیروهای انقلابی و مؤمن و تحکیم وحدت آنان است.
مصلحی گفت: دشمن اینک (پس از توافق هسته ای وین) در راستای سیاست خود مبنی بر نفوذ (استحاله از درون)، برنامه دارد و یکی از راههای مقابله با آن، وحدت رویه نیروهای ارزشی در سراسر کشور باید باشد و با توجه به اینکه دشمن برای نفوذ، تقسیم کاری دارد؛ نیروهای ارزشی و مؤمنِ به انقلاب نیز باید با برنامه‌ریزی و تقسیم کار با برنامه دشمن (تضعیف نظام از درون) مقابله کنند.
مصلحی افزود: مصلحت انقلاب و نظام اسلامی در آستانه برگزاری دو انتخابات مهم ـ مجلس شورای اسلامی و مجلس خبرگان رهبری ـ تحکیم وحدت نظرِ همه دلسوزان انقلاب و نیروهای ارزشی است. می دانیم که طرّاحی دشمن از مذاکرات، تأمین هدف یعنی نفوذ به داخل کشور، در زمینه‌های مختلف است و سرآغاز آن، نفوذ اقتصادی از طرُق بازرگانی ـ صدور کالا و خدمات ـ است.
مصلحی بابیان اینکه تنها ۱۵ تا ۲۰ درصد مشکلات اقتصادی کشور در رابطه با تحریم‌هاست گفت: دشمن پس از بازکردن راه نفوذ خود، به دنبال تغییر افکار، تغییر رفتار و تغییر ساختار جمهوری اسلامی خواهد بود.
مصلحی با اشاره به نقدینگی بالا گفت که نقدینگی می تواند یک تهدید (خطر) باشد.
وزیر سابق اطلاعات با بیان اینکه دشمن به دنبال نفوذ اجتماعی و سیاسی در کشور است، گفت: نفوذ اجتماعی از طریق ارتباط‌گیری با گروه‌های داخلی ـ مثلا مبادلات علمی، دانشگاهی و … انجام می‌شود و نفوذ سیاسی با ارتباط‌گیری با سیاسیون است و دادن خط و بزرگ کردن رسانه ای سخنان آنان و …. دشمنان همچنین از راهها و ابزارهای دیپلماتیک به دنبال نفوذ فرهنگی در جمهوری اسلامی ایران و استحاله فرهنگی هستند. به منظور مقابله با این برنامه های دشمن، نیروهای ارزشی و مؤمن باید در جامعه، دیدگاههای امام (ره) و رهبری را تبیین و ترویج کنند تا به مطالبه عمومی تبدیل شود.
 نقل این مطلب بدون ذکر نشانی پایگاه و نام مولف (نوشیروان کیهانی زاده) ممنوع است زیرا که نتیجه تحقیقات شخص وی و نظر اوست.
روزی که ایران اصول ژورنالیسم حرفه ای را به اجرا گذارد: مدیر، سردبیر و اعضای تحریریه نباید حقوق بگیر دولت بودند، ولی امروز …
هژیر

۲۹ شهریور سال ۱۳۲۷ (۱۹ سپتامبر ۱۹۴۸) مصوبه شورای وزیران کابینه عبدالحسین هژیر با سه هفته تاخیر برای اجرا به ناشران روزنامه های عمومی (حرفه ای) ایران ابلاغ شد. آیین نامه تازه هشتم شهریور به تصویب شورای وزیران کابینه هژیر رسیده بود.
طبق این آیین نامه که در مقدمه آن تاکید شده بود که برپایه اصول ژورنالیسم حرفه ای و با هدف، قراردادن روزنامه نگاری ایران در بستر استاندارد جهانی ژورنالیسم تدوین شده است، حقوق بگیران سازمانهای دولتی تا زمانی که شاغل می بودند نمی توانستند سردبیر و یا عضو تحریریه نشریات عمومی (غیرتخصّصی و غیرحزبی) باشند ولی پرداخت حق الزحمه ترجمه و حق التحریر مقاله به این شرط که در ساعات غیر اداری انشاء (نگارش) شده بود بلامانع بود. در ابلاغیه دولت آمده بود که مقررات تازه از اول مهر ماه (سال ۱۳۲۷ هجری) به اجرا در خواهد آمد.
هژیر نخست وزیر وقت همان روز در توجیه این مصوّبه که تا پیروزی انقلاب با جزیی تغییر اجرا می شد در یک نطق رادیویی گفت که بسیار دیده شده که خبرنگار و یا دبیر یک حوزه خبری، کارمند همان وزارتخانه و دستگاه دولتی است و این، یک روزنامه نگاری سالم و بی طرفانه نیست و این مصوبه برای خدمت به مطبوعات حرفه ای است که باید بی طرف باشند، نه بر ضد آنها. [اینک ـ از سال سوم پس از انقلاب به این سوی ـ بیشتر آنانکه در نشریات کار می کنند کارمند دولت هستند و یا شغل دیگری هم دارند و تهران دارای چند روزنامه دولتی شده است. چند ماه پس از تغییر نظام در ایران، هر روزنامه نگار که قبلا به دعوت یک سازمان دولتی با بلیت هوایی ارسالی، به سفر مطبوعاتی (بعضا همراه وزیر و یا نخست وزیر) رفته بود و یا اینکه پس از انجام مصاحبه به ناهار دعوت شده بود، رشوه گیرنده اعلام و برکنار شده بود. روزی نبود که بر در و دیوار ساختمان روزنامه های تهران نام این روزنامه نگاران را نچسبانند و امروزه، روسای جمهوری ایران به روزنامه نگاران پاداش نقدی، لپ تاب و … می دهند و به روزنامه ها کمک مالی.].
هژیر در آن نطق رادیویی توجیهی خود همچنین گفته بود که قانون مطبوعات با هدف ارتقاء کیفیت نشریات عمومی و به صورت حرفه ای واقعی درآوردن آنها بزودی اصلاح خواهد شد و مفاد این آیین نامه [آیین نامه مصوب شهریور ۱۳۲۷] بعدا بر قانون [اصلاح شده] مطبوعات اضافه خواهد شد.
رعایت قانون مطبوعات وعده داده شده هژیر، قانون مطبوعات مصوب سال ۱۳۳۴ و اصلاحیه های بعدی آن تا تصویب قانون تازه مطبوعات (مصوب سال ۱۳۶۴) ادامه داشت.
قانون مطبوعات مصوب سال ۱۳۳۴، دادن مجوز انتشار نشریه به حقوق بگیر دولتی شاغل را نیز (جز نشریه تخصّصی) منع کرده بود که این مورد نیز در قانون مطبوعات سال ۱۳۶۴ دیده نمی شود. اصحاب نظر یکی از ضعف های ژورنالیسم جاری ایران را فقدان همین موارد دانسته اند.
در سالهای ۱۳۳۹ تا ۱۳۴۱ در اجرای آیین نامه مصوب سال ۱۳۲۷ کابینه هژیر سختگیری بیشتری شد و کارت روزنامه نگاران ـ حتی روزنامه نگاران فری لنس (حق التحریری) که به هر طریق از صندوق دولت دریافتی داشتند لغو شد که سپهبد عزیزی وزیر کشور (وزیر وقت) که این وزارت امور مطبوعات را به دست داشت پس از مشورت با وزارت دادگستری و کمیسیونهای قضایی مجلسین و حقوقدانان نظر داد که ادامه انتشار مطالب حقوق بگیران سازمانهای عمومی در مطبوعات حرفه ای چنانچه به صورت «روزنامه نگار آزاد = فری لنس» عمل کنند و حق التحریر بگیر باشند حتی حق التحریر ثابت، ناقض آیین نامه ضمیمه قانون مطبوعات نیست زیرا که نمی شود افراد را از نوشتن مانع شد ولی حقوق بگیران از دستگاههای دولتی و شهرداری ها نباید در نشریات عمومی دارای مسئولیت (مقام تحریری و اداری) باشند. با این نظر که به صورت بخشنامه رسمی درآمده بود بحران رفع شد!.
قبلا و در آبانماه ۱۳۳۴ به پیشنهاد نصرت الله معینان (معاون نخست وزیر و مسئول انتشارات و رادیو) و تصویب هیات وزیران، بکار گرفتن حقوق بگیران دولت برای اجرای برنامه های هنری و رادیویی و نیز ترجمه و نوشتن خبر و تفسیر برای خبرگزاری پارس به صورت جلسه ای (پرداخت ارزش کار، بلافاصله پس از انجام آن) آزاد شده بود.
با توجه به آیین نامه شهریور سال ۱۳۲۷ (مصوب شورای وزیران کابینه هژیر)، قانون مطبوعات مصوب سال ۱۳۳۴ دادن پروانه انتشار نشریه حرفه ای را به کارمند شاغل و حقوق بگیر دولت ممنوع کرده بود.

 نقل این مطلب بدون ذکر نشانی پایگاه و نام مولف (نوشیروان کیهانی زاده) ممنوع است زیرا که نتیجه تحقیقات شخص وی و نظر اوست.
نگرانی دکتر مصدق از مولفان انگلیسی زبان و یادآوریهای فایده بخش او
دکتر مهدی آذر

دکتر مصدق در دیدار بیست و هشتم شهریور ۱۳۳۱ با دکتر مهدی آذر وزیر فرهنگ کابینه اش به وی گفت که شنیده است مولفان انگلیسی زبان کتاب های رفرنس (مرجع) و به ویژه در زمینه های فرهنگ، تاریخ و حتی ادبیات در تالیفات خود سهم ایران را در پیشبرد فرهنگ و تمدن بشر و ادبیات نادیده می گیرند و در این زمینه ها نامی از وطن ما نمی برند که نادیده گرفتن حق تاریخی ما و مخدوش ساختن حقایق تاریخ است. از آنجا که خریداران عمده این کتب سازمانهای دولتی آن ممالک هستند برای قراردادن در کتابخانه های عمومی، مدارس و ادارات، به احتمال زیاد مولفان در سالهای پس از ملی شدن نفت و درگیری با انگلستان دست به خودسانسوری زده اند تا ایرادی به آنان هنگام خرید دولتی کتب گرفته نشود. این کار (ازقلم انداختن حقایق)پیشبرد، این خطر ملی را دارد که انگلیسی زبانها گذشته ما و زحمات ایرانیان به پیشبرد تمدن بشر را متوجه نشوند که به نوعی سلب حق است. به وابستگان فرهنگی ما در ممالک دیگر بگویید که بروند کتابهای مرجع انتشار یافته در دو سال اخیر و کتابهایی را که در دست چاژ است و بعدا منتشر می شوند ببینند تا اگر نام ایران حذف شده باشد اعتراض کنیم. لازم نیست که خرج تراشی کنند و کتابها را بخرند، بروند در کتابخانه ها و کتابفروشی ها این قبیل کتابها را ورق بزنند و گزارش کنند. هرگونه سانسور در این زمینه را در روزنامه ها منتشر سازید تا ملت مورد نظر متوجه شود. این کار مولفان خارجی را متوجه هشیاری و بیداری ما می کند و دست از این کار می کشند.
در این دیدار، دکتر مصدق به دکتر آذر گفته بود که به معلمان مدارس بخشنامه شود که سوژه انشاء دانش آموزان را از میان اندرزهای گرانبهای شعراء و نویسندگان وطن انتخاب کنند و نیز از موضوعات روز. معلمان باید قبلا توضیح فراوان درباره سوژه بدهند و دانش آموزان را با روش تحقیق آشنا سازند. این انشاء ها و تحقیقات در کلاس مطرح شود تا نسل جوان روشن باشد. به مدیران و ناظمان مدارس بگویید که در سر صف (در اجتماع دانش آموزان) از دادن اندرز و اطلاع به نوجوانان خودداری نکنند و این اندرزها نباید خشک و دستوری باشد، مثال لازم است، و در عین حال یادآور شوید که تعمیرات جزیی مدارس و میز و نیمکت ها توسط فراشهای مدارس (کارکنان خدمات) بعمل آید تا برای کوبیدن یک میخ به تخته برای دولت خرج تراشی نشود.
دکتر مهدی آذر ملی گرای بنام هفتم خرداد ۱۳۷۳ در خانه پسرش دکتر هرمز آذر(جراح قلب) در آمریکا درگذشت.

 نقل این مطلب بدون ذکر نشانی پایگاه و نام مولف (نوشیروان کیهانی زاده) ممنوع است زیرا که نتیجه تحقیقات شخص وی و نظر اوست.
طرح دکتر مصدق برای اصلاح روش استخدام دولتی
۲۹ شهریور ۱۳۳۱ طرح دکتر مصدق برای اصلاح وضع استخدامی کشور اعلام شد که در صورت اجراء سه نوع وضعیت استخدامی آن زمان؛ روز مزد، پیمانی و رسمی از میان می رفت و استخدامهای دولتی به صورت آن چه که امروز در کشورهای پیشرفته از جمله آمریکاست در می آمد که تحول بزرگی بشمار رفت.
دکتر مصدق از اصحاب نظر خواسته بود که نسبت به طرح ابراز نظر کنند تا پس از آن تصمیم نهایی خود را بگیرد.
قوانین استخدامی دولتی ایران، هیچکدام جامع ، مفید و خالی از اغراض نبوده اند، از جمله قانون استخدام مصوب سال ۱۳۴۵ هجری.
 نقل این مطلب بدون ذکر نشانی پایگاه و نام مولف (نوشیروان کیهانی زاده) ممنوع است زیرا که نتیجه تحقیقات شخص وی و نظر اوست.
مارگارت تاچر: آسیب پذیری جمهوری اسلامی ایران از اقتصاد بیشتر از جنگ است
تاچر

بیستم سپتامبر ۱۹۸۰ و در آستانه حمله نظامی تمام عیار عراق به ایران، احتمال وقوع و نتایج این جنگ در دیدار مارگارت تاچر نخست وزیر انگلستان با وزیر امور خارجه کابینه اش مطرح و بررسی شد.
مارگارت تاچر در این باره به وزیر امور خارجه کابینه اش گفته بود که «اقتصاد» بیش از «جنگ» به نظام تازه ایران آسیب می زند، انقلاب روند اقتصادی ایران را تغییر داده، صاحبان صنایع، بانکداران و اقتصاددانان ایران را ترک گفته و برای ایران مانده است «درآمد نفت» و جوّ انقلاب (بی اعتنایی نسبی به قوانین و موازین). کارها به دست افراد کم تجربه و انقلابی افتاده که از روال خارج و پیچیده تر می شوند و ….
تاچر در صفحه ۹۱ کتاب خاطرات خود به این ملاقات اشاره کرده است. تاچر نوشته است که به وزیر امور خارجه گفتم که در این نظر که ایران در مدتی کوتاه از پای درخواهد آمد شریک نیستم. ارزیابی و محاسبات صدام حسین از فروپاشیدگی ارتش ایران [با فرار، اعدام و برکناری چند افسر ارشد] درست نیست، زیرا که افراد و سلاحهای این ارتش باقی هستند و …. و دیدیم که هشت سال بعد نظر من تایید شد زیرا که عراق جز در هفته های اول جنگ پیشرفتی نداشت و مقروض و زمینگیر شد.

 نقل این مطلب بدون ذکر نشانی پایگاه و نام مولف (نوشیروان کیهانی زاده) ممنوع است زیرا که نتیجه تحقیقات شخص وی و نظر اوست.
در قلمرو اندیشه
۹۰ کتاب نوشت تا عقایدش را جهانی کند
سینکلر

بیستم سپتامبر زادروز مبارز معروف اصلاحات اجتماعی، آپتن سینکلر، است که بسال ۱۸۷۸ به دنیا آمد، ۹۰ سال عمر کرد و ۲۵ نوامبر ۱۹۶۷ در گذشت.
سینکلر با این که تا ۱۹۳۴ عضو حزب کمونیست آمریکا بود، به نوعی سوسیالیسم ملایم عقیده داشت. وی برای ایجاد اتحادیه های کارگری (و کارمندی)، ممنوع شدن کارکردن نوجوانان، رعایت اخلاقیات در کسب و کار، آزادی های مدنی، وجود رسانه های روراست و صادق، تامین عدالت اجتماعی، محدود بودن میزان درآمد – ثروت و مالکیت، اصلاح آموزش و پرورش، تنظیم خانواده، تبدیل جهان به نوعی جامعه مشترک المنافع تعاونی، تامین رفاه انسانها به گونه ای که نگرانی نداشته باشند، تقویت قوه ابتکار، و اختراع و کشفیات تازه با هدف آسایش هرچه بیشتر بشر مبارزه می کرد و برای جهانی ساختن این افکار و آرزوها ۹۰ کتاب نوشت که به بیشتر زبانها ترجمه شده اند و در بعضی کشورها مطالعه آنها از سوی احزاب چپگرا تشویق می شده است.
سینکلر که در بالتیمور آمریکا به دنیا آمده بود شاید تنها مولف در جهان بود که به منظور کسب درآمد کتاب نمی نوشت. وی در خاطراتش که کتابی است قطور نوشته است: اگر پس از مرگ، قلب مرا بشکافند در آنجا این عبارت خواهند یافت: «عدالت اجتماعی».
وی در جای دیگر این کتاب نوشته است: من برای کمک به رسیدن انسان به عدالت، تنها یک سلاح دارم و آن قلم من است و این سلاح را تا زنده ام در خدمت بشر بکار خواهم برد، و تاثیر نوشته های سینکلر، کمک بسیار به چند اعتراض اجتماعی بزرگ در آمریکا کرد. با وجود این، وی اعمال خشونت را برای رسیدن به هدف رد می کند و می گوید: روزی که انسانها روشن شوند و حقوق خود را بشناسند، آن وقت است که عدالت اجتماعی برقرار می شود، زیرا همه قدرتها ناشی از انسانند و فعلا بسیاری از انسانها به علت بی اطلاعی و درگیری با تلاش معاش این قدرت را «ندانسته» و رایگان به جماعت کمی واگذار می کنند و این شمار از این قدرت برضد خود آنان استفاده می کند.
نخستین کتاب سینکلر «جنگل» عنوان داشت که در ۱۹۰۶ انتشار یافت و درباره آلوده بودن بسته بندی گوشت در شیکاگو است. تاثیر این کتاب چنان بود که دولت آمریکا سازمان ملی غذا و دارو را برای نظارت بر این مواد را تاسیس کرد.
کتابهای مهم دیگر سینکلر عبارتند از: «نفت» که در آن پرده از توطئه های کمپانی های نفت که این منابع عمومی متعلق به همگان را به چشم ملک شخصی نگاه و مورد بهره برداری قرار می دهند برداشته ، به آنها تاخته و همچنین نوشته است: تا زمانی که یک ملت دارای منابع طبیعی رایگانی چون نفت باشد که پول مفت عاید آن می کند نمی توان در باره کارایی و شایستگی دولت مربوط قضاوت کرد، زیرا پول مفتی را به چنگ می آورد و خرج می کند و …. کتاب دیگرسینکلر «منافع مذهب» عنوان دارد که ضمن آن تاکید فراوان بر اهمیت اخلاقیات و تقویت روح کرده و نوشته است که شرط روحانی شدن باید «بی علاقگی به پول بیش از نیاز فردی» باشد و جامعه روحانیت نباید اجازه دهد که پولدوستان به این کسوت درآیند. «قدم رو» عنوان کتاب دیگر اوست که در آن شدیدا به روش و برنامه های موجود آموزش و پرورش حمله برده و نوشته است که با این برنامه ها و روش نمی توان انسان کامل به بار آورد و انسان کامل کسی است که حقوق خود را بشناسد و به حقوق دیگران احترام بگذارد و بداند که این دنیا متعلق به او و یا عده ای معدود نیست.«کتاب سلطان زغال سنگ» بر ضد راکفلر است و محتوائی نظیر کتاب «نفت» دارد و در آن خواسته است بگوید که به راکفلر چه کسی این حق را داده که خود را مالک مطلق معادن زغال و آهن آمریکا بداند که از میلیونها سال پیش در دل زمین ــ زمینی که متعلق به همه مردم است انبار شده بودند. عنوان کتاب دیگرش«دندانهای اژدها» است که او را برنده جایزه پولیتزر کرد. کتاب معروف او که هنوز میان دانشجویان روزنامه نگاری دست به دست می گردد «براس چک» عنوان دارد که در آن به وجود انحطاط و تباهی در ژورنالیسم و این که برخی از روزنامه نگاران عامل و زرخرید قدرتمندان و ثروتمندان شده اند اشاره کرده و این فرضیه را مطرح ساخته که بدون یک ژورنالیسم روراست و صادق، بشر به مقامی که باید نخواهد رسید و در مرحله ای که ایستاده است «درجا» خواهدزد. وی رسانه های هرملت را پایه هر گونه پیشرفت و اقتدار، بقاء فرهنگ و تمدن و پاسدار حقوق آن ملت می داند.
از کارهای سینگلر که تاکنون به ندرت اندیشمندی دیگر انجام داده است نوشتن کتاب یازده جلدی «تاریخ نا گفته» است که جمعا ۷ هزار و ۳۶۴ صفحه دارد.
وی بارها علنا از روش و رفتار مقا مات شوروی ــ نه اصول سوسیالیسم آن کشور ــ انتقاد کرده بود و بعید دانسته بود که بتوان با آن روش، سوسیالیسم را به پیروزی رساند. وی گفته بود که مقامات شوروی به آن چه که اندرز می دهند عمل نمی کنند و معنای آن این است که معتقد به حرفهای خود (سوسیالیسم) نیستند و تنها می خواهند برای حفظ مقام از آن سوء استفاده کنند و دستاویز داشته باشند.

 نقل این مطلب بدون ذکر نشانی پایگاه و نام مولف (نوشیروان کیهانی زاده) ممنوع است زیرا که نتیجه تحقیقات شخص وی و نظر اوست.
در دنیای اقتصاد
بحران اقتصادی سال ۱۵۵۱ انگلستان و پیدایش قانون گرشام ـ آیا کشورهای دچار بحران مالی نیار به یک توماس گرشام دارند؟
مجسمه Gresham

بمانند ایالات متحده در سپتامبر ۲۰۰۸ و اتحادیه اروپا دو سال بعد و جمهوری اسلامی ایران در سال ۲۰۱۲، انگلستان در سپتامبر۱۵۵۱ دچار یک بحران پولی از همین دست شده بود. بحران پولی انگلستان که از آغاز سال ۱۵۵۱ سربرآورده بود نتیجه سوء مدیریت «ویلیام دانسلW. Dansell» خزانه دار وقت دولت لندن و آزمندی سودجویان تشخیص داده شده بود.
ادوارد ششم پادشاه وقت از بزرگان کشور خواست که برای رفع بحران نظر دهند و آنان متفق القول گفتند که مسائل اقتصادی، اموری فنی ـ علمی هستند و حل آنها از سیاستمدار، دولتمرد و ژنرال ساخته نخواهد بود باید برای آنها اقتصاددان یافت و در آن زمان بهتر از «توماس گرشام Thomas Gresham» سراغ نبود.
گرشام (۱۵۷۹ ـ ۱۵۱۹) با اختیار تام مامور رفع بحران شد.

Thomas Gresham

در آن زمان پول رایج ملل، سکه طلا و سکه نقره بود. گرشام «پول بد Bad Money» را عامل بحران تشخیص داد و برای رفع آن فرمولی به دست داد که در علم اقتصاد به «قانون گرشام» معروف شده است. در آن زمان پول بد عبارت بود از سکه های ضرب شده با عیار کمتر، سکه های تقلبی، سکه هایی که قسمتی از یک گوشه آن را جدا کرده بودند، سبکتر ساخته شده بودند و …. قانون گرشام که با رعایت آن، بحران پولی انگلستان برطرف شد بگونه ای انشاء شده است که در دنیای امروز و درمورد پول کاغذی هم مصداق دارد.
طبق قانون گرشام، «پول بد» ـ پولی است که «مارکت ولیو Market Value» آن پایین تراز «کومادیتی ولیو Commodity Value» اش بوده ولی اجبار قانونی به رعایت «فیس ولیو Face Value » این پول (آن مبلغ که رویش حک ـ چاپ ـ شده است) باشد. پول بدون پشتوانه و پول زائد برظرفیت (پول تورم زا) از انواع پول بد است که طبق قانون گرشام، بهای اجناس را بالا می برد و از دسترس دور می سازد. اگر قانون، اجبار به همسان بودن پول خوب و بد کند، مردم عموما و سودجویان خصوصا به خرید اشیاء دارای قیمت بالارونده هجوم می برند و قیمت آنها دائما و سریعا بالا می رود (مثلا؛ طلا، مستغلات، اجناس، پول دولتهای معتبر= ارز خوب ـ و در مواردی سهام) و تا بتوانند (از هر طریق و امروزه گرو گذاردن دارایی Assets، استفاده از کردیت و … پول به دست می آورند) و خودرا وارد این معاملات و خلاص از آن «پول بد ـ امروزه، پولی که ارزش برابری خودرا روزانه از دست بدهد» می کنند که دارای ریسک است و گاهی بحران ملی و در مورد کشورهای کلیدی و یا عضو یک اتحادیه اقتصادی حتی بین المللی بوجود می آورد.
گرشام که موسس یک کالج و نیز Royal Exchange انگلستان بشمار می رود و از پادشاه وقت لقب «سِرSir» دریافت کرده بود و به خاطر کاری که برای میهنش کرد دستمزد نگرفت دارای دو اصل دیگر است: ۱ ـ هردولت با احساس رو به رو شدن با بحران پولی (اقتصادی) باید اطمینان یابد که در این بخش با سوء مدیریت رو به رو است و افراد دیگری را بر جای آنان که هستند بگمارد زیراکه از مدیر و مدیران شکست خورده برای رفع بحرانی که خودشان از عوامل آنند کاری بر نخواهد آمد. ۲ ـ دولت با تبلیغ اخلاقیات که درآمد بادآورده اخلاقی (انسانی) نیست و یا وضع قانون، افراد را از هجوم برای خلاص کردن خود از پول بد [با خرید طلا، پول کشورهای دیگر، مستغلات و سرمایه گذاری در کشورهای دیگر ـ خرید سهام خارجی و …] بازدارد تا بازار پول آرام بگیرد.
در تفسیر قانون و اصول گرشام، اقتصاددانان معاصر ضمن اشاره به عقاید توماس هابز، تبلیغ اخلاقیات را مفید نمی دانند و می گویند که سودجو و آزمند اخلاق نمی شناسد و دولت با وضع قانون و تعیین مجازات باید بازار پول را کنترل کند زیرا که اکر بحران و کاهش ارزش پول ملی ادامه یابد، دولت برای تامین هزینه های جاری خود مجبور به انتشار پول (اسکناس) بیشتری است که تشد ید بحران و بالارفتن قیمت هارا به دنبال خواهد داشت و بیکاری و ناراضی شدن.
در سال ۲۰۰۸ دولت آمریکا مجبور شد که کنترل سه بانک بزرگ را به دست گیرد که بهای دارایی های گرو گذاشته شده نزد آنها از میزان بدهی کمتر شده بود و یا اینکه به میزان زیاد «Non – Collateralized Dept» داشتند. با کنترل این سه بانک و نیز خرید هشتاد درصد از سهام یک شرکت بیمه درحال ورشکست شدن، دولت آمریکا ۶۰۰ تا ۸۰۰ میلیارد دلار بر قروض خود افزود و چون بازهم کارساز نشد نوزدهم سپتامبر ۲۰۰۸ لایحه ای به قوه مقننه این کشور داد که معادل پانصد میلیارد دلار دیگر (نیم تریلیون دلار) اسناد گرویی کم ارزش و بدهی های بد را از بانکها و موسسات اعتباردهنده بخرد تا شاید از بحران خارج شود که این بحران در حقیقت یکی دیگر از نتایج تصمیم سال ۱۹۷۱ ریچارد نیکسون به خارج ساختن دلار آمریکا از استاندارد طلا بشمار آمده است. هنگامی که دلار آمریکا در استاندارد طلا بود، تا قبل از سال ۱۹۳۴ هر دلار برابر بود با یک و نیم گرم طلا و بانکها در صورت مراجعه افراد، مجبور به مبادله بودند که از سال ۱۹۳۴ به تصمیم اف . دی. روزولت هر دلار به ۸۸ صدم گرم طلا کاهش ارزش داده شد.
پس از خروج دلار از استاندارد طلا، دست بانکهای مرکزی ۱۲گانه آمریکا برای چاپ آن باز شده است و چون دلار (پس از جنگ جهانی دوم و ابرقدرت شدن دولت واشنگتن) به صورت پولی بین المللی درآمده و عامل سنجش، هر بحران مالی آمریکا تبدیل به یک بحران بین المللی از این دست خواهد شد.
اصطلاحا به پولی که پشتوانه طلا، نقره و ذخایری از این قبیل ندارد Fiat Money گویند که اگر اعتماد مردم روزگاری به امضاء کننده اسکناس (دولت مربوط) کاهش یابد مقداری از ارزش (قدرت خرید) خودرا از دست می دهد.
جمعه شب (۱۹ سپتامبر ۲۰۰۸) «کوین فیلیپسKevin Phillips» مفسر اقتصادی معروف و مولف «Bad Money – Reckless finance, failed Politics and Global Crisis American capitalism» و ۱۳ کتاب دیگر، بحران اقتصادی وقت آمریکا را در برنامه «NOW» شبکه تلویزیون عمومی این کشور PBS تشریح کرد. وی که تالیفات دیگرش تحت عناوین Mediacracy (حکومت رسانه ها)، «آریستوکراسی در آمریکا»، «پایتخت خودبین ها و …هستند در دهه ۱۹۶۰ دستیار دادستان کل آمریکا، مشاور ریچارد نیکسون رئیس جمهور وقت و از مقامات حزب جمهوریخواه بود که در سال ۱۹۷۱ از همه این مشاغل دست کشید و بکار پژوهش، تالیف و تفسیر پرداخته است و می گوید که از این راه بهتر می تواند به مردم خدمت کند.

Kevin Phillips
 نقل این مطلب بدون ذکر نشانی پایگاه و نام مولف (نوشیروان کیهانی زاده) ممنوع است زیرا که نتیجه تحقیقات شخص وی و نظر اوست.
در قلمرو رسانه‌ها
«ادی آدامز» فتوژورنالیست معروف که یک عکس او مسیر جنگ ویتنام را تغییر داد
سرتیپ «نگوک لوآنN. N. Loan» رئیس پلیس در یک چهار راه و بدون تحقیق، به این گونه یک متهم تازه دستگیر شده به همکاری با ویت کنگ به نام Van Lem را کشت

«ادی آدامز» فتو ژورنالیست معروف و برنده ۵۰۰ جایزه در این زمینه از جمله جایزه پولیتزر ۱۸ سپتامبر ۲۰۰۴ در خانه اش در شهر نیویورک در ۷۱ سالگی درگذشت. وی نیم قرن روزنامه نگاری کرده بود. ادی دهها سال خبرنگار ـ عکاس اسوشییتدپرس، مجله تایم و مجله پارید بود. ستون مصور او در جراید دیگر تحت عنوان «یک روز از زندگی» معروف است که سال ۲۰۰۳ بهترین موضوعهای آن را به صورت کتابی با قطع بزرگ تحت همین عنوان منتشر ساخته بود. آدامز در سالهای اخیر یک مدرسه تعلیم تولید و تهیه خبر و عکس برای رسانه ها تاسیس کرده بود که روزنامه ها و شبکه های تلویزیونی افراد مستعد را انتخاب، استخدام و جهت آموزش به مدرسه او معرفی می کردند.

Eddie Adams

معروفترین کار «ادی آدامز» گرفتن عکس از صحنه ای است که انتشار آن جهان را منقلب کرد و مسیر جنگ ویتنام را تغییر داد و به قطع آن کمک بسیار کرد.
ماجرا از این قرار است: در جریان تعرض «تت» در سال ۱۹۶۸ که ویت کنگ پایگاهها و اردوگاههای آمریکاییان در جنوب ویتنام را مورد حمله همزمان قرارداده بود، چند مامور پلیس سایگون مردی را به اتهام همدستی با ویت کنگ دستگیر کرده و دست بسته نزد سرتیپ «نگوک لوآن» رئیس پلیس که در یک چهار راه شهر بر کار ماموران نظارت می کرد برده بودند. سرتیپ نگوک لوآن بدون این که تحقیق کرده باشند که آیا آن مرد واقعا همدست ویت کنگ بوده و یا اشتباها دستگیر شده است در همانجا در برابر چشم مردم تپانچه خود را بیرون کشید و یک گلوله به مغز آن مرد خالی کرد و او را جا به جا کشت و ادی آدامز که در آنجا حضور داشت از این وضعیت به گونه ای که پلیس متوجه نشود عکس گرفت و این عکس که برنده جایزه پولیتزر شد از سوی اسوشییتدپرس در سراسر جهان توزیع گردید و در روزنامه ها به چاپ رسید و از شبکه های تلویزیونی پخش شد و مردم را به خروش درآورد. از آن پس آمریکاییان آرام نگرفتند و دست از تظاهرات ضد جنگ برنداشتند تا نیکسون رئیس جمهوری آمریکا مجبور شد که واحدهای زمینی این کشور را از ویتنام خارج سازد و در نتیجه وحدت ویتنام تامین گردد.
این عکس به صورت یک سند در همه کتابهای تاریخ عمومی چاپ شده است و در جریان مبارزات انتخاباتی سال ۲۰۰۴ آمریکا باردیگر به عنوان یک سند مورد استفاده سناتور جان کری قرار گرفته بود که در سال ۱۹۷۱ پس از بازگشت از ویتنام به صف مخالفان جنگ پیوسته بود و همان زمان در سنای آمریکا شهادت داده بود که نظامیان آمریکایی در ویتنام گاهی مجبور می شوند غیرنظامیان را بکشند و جنگ ویتنام خشونت بر ضد بشریت است. این عکس ادی ادامز به عنوان دگرگون سازترین عکس در تاریخ ثبت شده و «عکس» را به صورت یک سند غیر قابل انکار درآورده است.
ادی عکسهای مهم دیگری هم دارد ولی این عکس از همه تکان دهنده تر است. یکی از کارهای جالب دوران خبرنگاری ادی آدامز این بود که برای ترسیم واقعیت های فراریان ویتنام که به «آدمهای قایقی» معروف شده بودند خود را در میان آنان جا زد و با یک قایق فراریان در دریا آواره شد و صحنه مرده خواری ایشان از گرسنگی، حمله دزدان دریایی و تجاوز به زنان فراریان و غارت اموال آنان و مصائب دیگر را ثبت کرد که انتشارشان باعث شد که کشورهای مختلف از جمله آمریکا به حمایتشان به شتابند و پناهشان دهند.

یک عکس دیگر Eddie Adams که تاریخساز شده است: یک صحنه نبرد خانه به خانه در جنوب ویتنام و تلاش یک مادر برای محافظت از کودکش
 نقل این مطلب بدون ذکر نشانی پایگاه و نام مولف (نوشیروان کیهانی زاده) ممنوع است زیرا که نتیجه تحقیقات شخص وی و نظر اوست.
آقای علی جنّتی: اگر «عادتِ خواندن» ضعیف نشده بود شهرداریِ روزنامه دارِ تهران! پیاده رو مشکل ساز را پس از رسانه ای شدن آن مرمّت می کرد
پاسخ به پرسشی که در شهریور ۱۳۹۳ دریافت شد: B> >

پرسش:

علی جنّتی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی چندی پیش [چند روز پس از انتصاب به این مقام] گفته بود که به نظر می رسد عادت «خواندن» دارد تَرک می شود که باید راه حلّی برای این مسئله به دست آید. از لحن کلام علی جنّتی چنین استنباط شده است که منظور او «خواندن کتاب و نشریات» بوده است. ولی، طبق مشاهدات من [پرسش کننده] برخی مقامات و حتی دستگاههای روابط عمومی سازمانهای دولتی و شهرداری هم عادت «خواندن» را که مکلّف به آن هستند [و برای این کار تأسیس شده اند] فراموش کرده اند. نظر شما [مؤلف این تاریخ آنلاین برای ایرانیان] در این زمینه چیست؟، لطفا با ذکر مثال.

پاسخ:

من (مؤلف این تاریخ آنلاین) ۵۸ سال است که روزنامه نگاری می کنم [اینک ۵۹ سال]. ده سال نخست آن، خبرنگار بودم. در آن زمان، اطاق روابط عمومی مستقر در جوار دفتر هر وزیر و مدیرعامل مؤسسه بزرگ و مستقلِ دولتی مرکب از یکی ـ دو کارمند (PR Person) و به ندرت سه نفر نه تنها اطلاعیه ها، تصمیمات و اقدامات را به رسانه ها می داد (ارسال با پیک و یا تلفنی، زیراکه از فَکس و اینترنت خبری نبود)، بلکه همه نشریات، صورتجلسات پارلمان، کتاب های تازه و حتی بروشورها و شبنامه های دریافتی از طریق پُست را می خواند و مطالب مربوط به آن وزارت و موسسه را استخراج می کرد، به اطلاع وزیر و مدیرعامل می رساند، جواب و واکنش آن مقام را ابلاغ، و قضیه را تا پایان دنبال می کرد که از میان آنها؛ نامه به سردبیر روزنامه ها، مقالات (اظهارنظرها) و گزارش های انتقادی مورد توجه خاص قرار داشت، ترتیب اثر و پاسخ داده می شد. امروزه شاید موسسه ای عمومی در کشور نباشد که یک سازمان روابط عمومی نداشته باشد ازجمله شورای شهر تهران و بسیاری از این دفاتر روابط عمومی «اداره کل!» هستند، ولی کمتر پاسخی و انعکاسی از این دفاتر در مطبوعات دیده می شود. شاید هم به علت کاهش «عادت خواندن» باشد!. یک مثال، و مربوط به خودم:
در سال ۱۳۹۰ در خیابان سراسری و پُر رفت و آمد دماوند (شرقِ شهر تهران) ـ ایستگاه داریوش به علت فاصله داشتن بیش از حد معمول نرده های آهنی روی جوی کنار خیابان، نُک کفش من وارد شکاف نرده ها شد، پایم آسیب دید و تا مدتی لَنگان بودم که موضوع بیان شد ولی موثر واقع نشد و نرده ها و پیاده رو به همان صورت باقی مانده است. علت اجبار به گام گذاردن بر نرده ها این بوده است که پیاده رو به علت برخورد به یک ساختمان قطع می شود و چاره ای جز ورود به سواره رو و پای گذاردن بر نرده ها نیست. در شهریور ۱۳۹۲ در همان پیاده روِ ناهموار و غیر مهندسی ساز بر زمین افتادم که این بار هم جریان مطرح شد ولی، پیاده رو به همان حالت باقی مانده و احساس شد که شاید گوش شنوا وجود نداشته باشد. این قسمت از خیابان ـ ایستگاه اتوبوس ـ که هر روز هزاران نفر از آن عبور می کنند نه تنها به همان صورت باقی مانده است بلکه در ضلع جنوبی آن و چند قدمی میوه فروشی و محل قطع پیاده رو هم یک چهارچرخه جمع آوری زباله قرارداده اند که مزید بر علّت است و گاهی کثرت میوه ها و سبزی های گندیده که در چهارچرخه ریخته می شود به حدّی زیاد است که به سطح خیابان می افتند که در شب بارانی و کم روشنایی ۲۲ اسفندماه ۱۳۹۲ در همان محل (محلی که پیاده رو قطع می شود ـ میان میوه فروشی و نمایندگی خودرو) پایم در خیابان پُر از آب باران روی یک پرتقال گندیده که از چرخ زباله پایین افتاده بود قرار گرفت، لیز خورد و برزمین افتادم و زانویم آسیب دید، زخم برداشت و متورّم شد که به کلینیک رفتم. به رغم اندرز مشاور قضایی ام به دادگاه نرفتم و قضیه را تنها رسانه ای کردم تا در تاریخ بماند و مورد قضاوت آیندگان قرار گیرد. حتی عکس پای مجروح من روی جلد مجله روزنامک قرار گرفت و عابران خیابانها روی کیوسک های روزنامه فروشی آن را دیدند. پی. دی. اف. صفحات مجله روزنامک در اینترنت قرار می گیرد و همچنان آنجا است. یک صفحه کامل آن مجله هم اختصاص به این حادثه با عکس های مربوط داده شده بود، همچنین «تاریخ آنلاین ایرانیان» که در سراسر جهان هزاران مخاطب دارد آن را منعکس کرد و به نقل از آن، نشریات پارسی زبان برون مرز ازجمله مجله پُرتیراژ صد صفحه ای بین المللی جوانان چاپ لس آنجلس. ولی، از سوی شهرداری تهران (که در عین حال یک روزنامه دار است!) و اعضای شورای اسلامی شهر اقدامی مشاهده نشد و پیاده رو ِ مقطوع و چرخ زباله به همان صورت باقی مانده است [و شاید به علت کاهش عادت خواندن، آگاه نشده باشند!] که شش ماه بعد ـ در شهریور ۱۳۹۳ و با هدف مستند ساختن پاسخ به این پرسش دوباره چند عکس از همان محل گرفتم که در اینجا (در زیر مطلب) می بینید. وضعیت این پیاده رو تا به امروز (شهریور ۱۳۹۴) به همان صورت باقی است که می تواند سرنخ برای تاریخ نگاران باشد. ۵۶ سال پیش در آذرماه [سال ۱۳۳۸]، نعمت الله نصیری رئیس شهربانی وقت بر سر انتشار یک خبر، سر مرا تراشید و کتک زد که به فاصله چند ساعت جهانیان باخبر شدند و جان اف کندی رئیس جمهوری منتخب آمریکا، شارل دوگل از فرانسه و انجمن های جهانی مطبوعات اعتراض کردند و روزنامه های ایران در آستانه اعتصاب قرار گرفتند که نصیری مجبور به عذرخواهی در جمع روزنامه نگاران شد و روزنامه نگاران برای اینکه با رویداد دیگری از این دست روبرو نشوند، سندیکا تاسیس کردند ـ همان سندیکایی که در سال انقلاب اعلام اعتصاب کرد و روزنامه نگاران ۶۲ روز دست از کار کشیدند که به پیروزی انقلاب کمک شد.

چرخ زباله در محل قطع پیاده رو مشکل مضاعف شده است. این دو عکس در دو زمان مختلف از وضعیت چرخ زباله گرفته شده و عکس آخر در ۱۵ شهریور ۱۳۹۳


عکس های گرفته شده در زمان های مختلف از وضعیت پیاده رو مقابل ایستگاه اتوبوس (شرق تهران، خیابان دماوند، پس از چهارراه خاقانی ـ ایستگاه داریوش) از جمله شب بارانی اسفند ۱۳۹۲ و عکس پای مجروح روزنامه نگار ـ تاریخ نگار


عکسی از پای مجروح مؤلف این تاریخ آنلاین روی جلد شماره اردیبهشت ماه ۱۳۹۳ مجله روزنامک ـ شرح روی داد در صفحه ۹ این شماره از مجله
 نقل این مطلب بدون ذکر نشانی پایگاه و نام مولف (نوشیروان کیهانی زاده) ممنوع است زیرا که نتیجه تحقیقات شخص وی و نظر اوست.
سایر ملل
زادروز اسکندر مقدونی ـ ترویج تفکر دمکراسی ـ توجه به اصل «مرد عمل و اندیشه» افلاتون در اروپا
تصویر یکی از مجسمه های اسکندر

زادروز اسکندر مقدونی را بیستم سپتامبر در سال ۳۵۶ پیش از میلاد به دست داده اند. وی در ۲۰ سالگی در پی ترور پدرش فیلیپ دوم که موفق به تصرف همه کشور ـ شهرهای یونان شده بود جانشین او گردید.
اسکندر که در نوجوانی شاگرد ارسطو بود و به دست او یک مرد «اندیشه و عمل» شده بود، در منطقه خود در ۱۶ سالگی یک سوار جنگی بنام بشمار می رفت. وی تا ۳۲ سالگی که در بابل (عراق جنوبی) درگذشت تمامی خاورمیانه و آسیای جنوبی و میانه را متصرف شده بود. پاره ای از مورخان سال تولد اورا سال ۳۵۷ پیش از میلاد نوشته اند.
اسکندر تلاش کرده بود که از طریق رفتار (نه تنها حرف و سخن)، فرهنگ یونانی ازجمله تفکر حکومت دمکراتیک (انتخاب بهترها برای مدیریت جامعه)را در متصرفات خود ترویج دهد. حکومت دمکراتیک اشکانیان نشان داد که تلاش اسکندر تا چه حد موثر افتاده بود. اشکانیان جانشینان اسکندر را از شرق مدیترانه بیرون راندند ولی نه همه دستاوردهای یونانیان ازجمله حکومت قانون و قانونمداری و …. را.
از نیمه هزاره دوم و پس از ترجمه و انتشار عقاید و نظریه های فلاسفه یونان باستان و تاثیر معلم در پرورش انسان، در اروپا سعی در رعایت این اصل افلاتون شده است که مدیر جامعه (حاکم) باید هم مرد عمل باشد و هم مرد اندیشه (فیلسوف). بزرگان کشورهای اروپایی از همان عصر رُنسانس در صدد اجرای آن برآمدند و در انگلستان بعدا یک کالج برای پرورش چنین اشخاصی تاسیس شد که هنوز بکار ادامه می دهد. بخشی از پیشرفت های اروپایی به دلیل داشتن و بکار گماردن چنین افرادی است. همین افراد بودند که در لباس نظامی و دیپلمات بر شرق آمدند و دولت لندن را بر آسیای جنوبی و خاور میانه مسلط ساختند.

 نقل این مطلب بدون ذکر نشانی پایگاه و نام مولف (نوشیروان کیهانی زاده) ممنوع است زیرا که نتیجه تحقیقات شخص وی و نظر اوست.
انقلاب فرانسه طلاق را آزاد کرد
مجلس ملی فرانسه در دوران انقلاب این کشور در جلسه ۲۰ سپتامبر سال ۱۷۹۲ خود “طلاق” را در آن کشور آزاد کرد. فرانسه یک کشور کاتولیک مذهب است و طلاق در مذهب کاتولیک و ازدواج مجدد ممنوع بوده است، که انقلاب فرانسه این سد را به صورت مدنی آن شکست. دویست و ده سال طول کشید تا سایر کشورهای کاتولیک مذهب از جمله اسپانیا، ایتالیا و ممالک آمریکای لاتین و ایرلند طلاق را طی شرایط سختی به تدریج آزاد کرده اند. با وجود این کلیسای کاتولیک هنوز طلاق را مطابق شرع نمی داند و بر آن صحه نمی گذارد.
 نقل این مطلب بدون ذکر نشانی پایگاه و نام مولف (نوشیروان کیهانی زاده) ممنوع است زیرا که نتیجه تحقیقات شخص وی و نظر اوست.
دومین انفجار در سفارت آمریکا در بیروت
۲۰ سپتامبر سال ۱۹۸۴ بر اثر انفجار یک خودرو حامل بمب در کنار دیوار ساختمان تازه سفارت آمریکا در شمال شرقی شهر بیروت به ساختمان سفارت آسیب شدید رسید و ۴۰ تن کشته شدند.
این رویداد، یک انفجار انتحاری بود که ۱۷ ماه پس از انفجار اول صورت گرفت. بیشتر مقتولان لبنانی و از مراجعان سفارت بودند. در این انفجار تنها دو آمریکایی کشته شدند.
در پی انفجار اول، دولت آمریکا محل سفارت خود را از غرب بیروت به شمال شرق آن شهر که ظاهرا ایمنی بیشتری داشت منتقل کرده بود.
۲۳ اکتبر سال ۱۹۸۳ هم ساختمان قرارگاه نیروهای ویژه (دریابُرد) آمریکا در بیروت بر اثر برخورد عمدی یک وانت حامل بمب ویران شده بود که ضمن آن ۲۱۶ نظامی امریکایی جان خود را از دست داده بودند.

صحنه پس از انفجار در کنار ساختمان سفارت امریکا در بیروت در ۱۹۸۴
 نقل این مطلب بدون ذکر نشانی پایگاه و نام مولف (نوشیروان کیهانی زاده) ممنوع است زیرا که نتیجه تحقیقات شخص وی و نظر اوست.
سیاست برزیل، پنج ماه پس از سقوط دولت صدام حسین
لولا دا سیلوا

دولت برزیل ۱۹ سپتامبر ۲۰۰۳ و در آستانه دیدار «دا سیلوا ـ یک سوسیالیست» رئیس جمهور وقت این کشور با جورج دبلیو بوش رئیس جمهور وقت آمریکا اعلام کرد که برزیل در هیچ شرایطی به عراق نیروی نظامی نخواهد فرستاد. در آن زمان از سقوط دولت حزب بعث (صدام حسین) و افتادن عراق به دست آمریکا پنج ماه گذشته بود و این دولت مایل بود که دولت های دوست را در رویداد عراق شریک کند و بخواهد که نیروی نظامی بفرستند، ولو شماری کم (سمبولیک).
قبلا روزنامه های برزیل اقدام لهستان در فرستادن نیرو به عراق را یک «خوش رقصی» و فراموش کردن تاریخ (اشغالهای مکرر توسط روسیه، له شدن در جریان جنگ جهانی دوم به دست آلمان، سوابق سوسیالیستی اش و این که دهها سال در جناح مخالف ناتو بود) نوشته بودند.
بزریل ۲۰۰ میلیونی پس از ایالات متحده، دومین کشور بزرگ قاره آمریکاست و از قدرت های جهانی در حال طلوع.

 نقل این مطلب بدون ذکر نشانی پایگاه و نام مولف (نوشیروان کیهانی زاده) ممنوع است زیرا که نتیجه تحقیقات شخص وی و نظر اوست.
مصوبه منع اسراییل از تهدید کردن عرفات!
یاسر عرفات در معرض تهدید

مجمع عمومی سازمان ملل ۱۹ سپتامبر ۲۰۰۳ قطعنامه ای مبنی بر منع اسرائیل از ادامه تهدید کردن یاسر عرفات تصویب کرد. چون در این مجمع، هیچیک از اعضاء حق وتو کردن ندارد، مخالفان این مصوبه تنها چهار کشور از جمله آمریکا، اسرائیل و جزایر مارشال بودند. این نخستین مصوبه این مجمع در اجلاس سال ۲۰۰۳ خود بود. مصوبات مجمع عمومی سازمان ملل ضمانت اجرایی ندارند!.

 نقل این مطلب بدون ذکر نشانی پایگاه و نام مولف (نوشیروان کیهانی زاده) ممنوع است زیرا که نتیجه تحقیقات شخص وی و نظر اوست.
تفسیر یادداشت ۱۶ سپتامبر ۲۰۰۲ عراق به سازمان ملل در رسانه ها ـ بی اعتمادی به قول و قرارها
کوفی عنان

به مناسبت غیر مجاز اعلام شدن اشغال نظامی عراق که از سوی کوفی عنان دبیرکل وقت سازمان ملل مطرح شده بود، در سه روز ۱۸، ۱۹ و ۲۰ سپتامبر ۲۰۰۴ بسیاری از رسانه ها یادداشت مورخ ۱۶ سپتامبر ۲۰۰۲ وزیر امورخارجه جمهوری عراق خطاب به او (کوفی عنان) را یک سند دانسته و منتشر ساخته بودند.
عنان در سومین سالروز دریافت این یادداشت، نظر خودرا اعلام کرده بود.
طبق نوشته روزنامه ها، در این یادداشت به امضای وزیر امور خارجه وقت عراق چنین آمده بود:
“جمهوری عراق در پاسخ به خواست دبیرکل اتحادیه عرب و دولتهای عربی، اسلامی و دوست تصمیم گرفته است که بدون قید و شرط به بازرسان اسلحه، مامور از جانب سازمان ملل اجازه دهد برای تکمیل و اجرای قطعنامه مربوط شورای امنیت وارد عراق شوند تا اطمینان حاصل شود که عراق دارای اسلحه کشتار جمعی نیست، و در عوض دشواری های موجود از جمله تحریم عراق برطرف شود. “.
در این یادداشت اضافه شده بود که دولت جمهوری عراق انتظار دارد که همه کشورهای عضو سازمان ملل و اعضای شورای امنیت این سازمان بر پایه منشور ملل و عنایت به اصل ۲ این منشور حاکمیت ملی، تمامیت ارضی و استقلال سیاسی عراق را محترم بشمارند.
طبق تفسیر روزنامه ها، شش ماه پس از ارسال این یادداشت و در زمانی که هنوز بازرسی تکمیل نشده بود و گزارش آن به شورای امنیت جهت بررسی و اظهار نظر نرفته بود حمله نظامی موتلفان ازجمله آمریکا و انگلستان به عراق آغازشد. قبلا سازمانهای اطلاعاتی آمریکا و عمدتا از قول فراریان عراقی گزارش کرده بودند که دولت صدام حسین در حال ساختتن سلاحهای کشتار جمعی است و این کاررا در نقاط مختلف عراق و حتی در آزمایشگاههای متحرّک انجام می دهد.
در این تفسیرها اشاره شده بود که حمله نظامی پیش از تکمیل بازرسی از عراق و اعلام نتیجه، برای دولت های مشابه عراق (کشورهای در معرض سوء ظنّ) درس خواهد شد که به قول و قرارها و توافق ها اعتماد نکنند و ….

 نقل این مطلب بدون ذکر نشانی پایگاه و نام مولف (نوشیروان کیهانی زاده) ممنوع است زیرا که نتیجه تحقیقات شخص وی و نظر اوست.
توفان دریایی «ایوان» و ضعف خبرنویسی ـ فصل توفانهای دریایی که به ایالات متحده هجوم می آورند
توفان دریایی«ایوان» که ۱۸ سپتامبر ۲۰۰۴ در ایالات متحده باعث مرگ دهها تن شد، بیش از ده میلیارد دلار زیان وارد ساخت و میلیونها نفر را تا چند روز بدون برق گذارد؛ درست در روزی مناطق جنوبی و شرقی ایالات متحده را مورد حمله قرار داده بود که ۷۸ سال و نیز ۸۵ سال پیش از آن دو توفان دریایی به همین مناطق حمله ور شده بودند که توفان ۱۸ سپتامبر ۱۹۲۶ دویست و پنجاه نفر و توفان ۱۸ سپتامبر ۱۹۱۹ دویست و هشتاد آمریکایی را کشته بودند.
بیشتر رسانه های آمریکا در سابقه خبرهای خود مربوط به پیش بینی وقوع توفان دریایی «ایوان»، به دو توفان سپتامبر سالهای ۱۹۱۹ و ۱۹۲۶ اشاره نکرده بودند که کمکی به آمادگی مردم برای رو به رو شدن با توفان ایوان باشد!. توفان ایوان پیش از رسیدن به ایالات متحده در منطقه کارائیب نیز باعث مرگ ۷۰ تن شده بود، ولی اخبار آن به گونه ای تنظیم نشده بود که آمریکاییان ـ به لحاظ احتیاط ـ خودرا آماده کنند. این توفان در کوبا تلفات نداشت؛ زیرا که رسانه ها و دولت هشدار داده بودند و مردم هم توجه کرده بودند که باید سرمشق سایر ملل قرار گیرد.
باید دانست که همه ساله از ژوئیه تا نوامبر در این قسمت از جهان، توفان های متعدد دریایی به وجود می آید و به کشورهای ۱۲ گانه منطقه از جمله ایالات متحده آسیب می رساند که در بعضی سالها این توفانها شدت بیشتری دارند. در سال ۲۰۰۵ یکی از این توفانها به نام کاترینا به سه ایالت جنوبی آمریکا آسیب فراوان وارد ساخت و شهر نیوارلئان را تقریبا ویران ساخت. در سپتامبر ۲۰۰۸ نیز دو توفان دیگر و مخصوصا توفان آیک Ike به مناطق جنوبی ایالات متحده آمریکا از جمله تگزاس زیان و تلفات وارد آورد. این توفانها در کارائیب و اقیانوس اطلس و گاهی در سواحل آفریقا بوجود می آیند و حرکت خودرا آغاز می کنند.

آسیب وارده به یک هتل از توفان دریایی «ایوان» در ساحل جنوبی فلوریدا
 نقل این مطلب بدون ذکر نشانی پایگاه و نام مولف (نوشیروان کیهانی زاده) ممنوع است زیرا که نتیجه تحقیقات شخص وی و نظر اوست.
تلفات و زیانهای توفان دریایی ایزابل در سپتامبر ۲۰۰۳
توفان دریایی «ایزابل» که شرق ایالات متحده را مورد حمله قرار داده بود پس از سه روز تخریب، ۱۹ سپتامبر ۲۰۰۳ در مرز کانادا پایان یافت و بیشترین زیانها را به ایالتهای کارولینای شمالی، ویرجینیا و مریلند وارد ساخت که مریلند و ویرجینیا شهر واشنگتن پایتخت آمریکا را احاطه کرده اند.
این توفان میلیونها تن را برای چند روز بی برق، آب تصفیه شده و تلفن کرده بود.
تلفات توفان ایزابل بیش از ۱۲ کشته نبود.
 نقل این مطلب بدون ذکر نشانی پایگاه و نام مولف (نوشیروان کیهانی زاده) ممنوع است زیرا که نتیجه تحقیقات شخص وی و نظر اوست.
برخی دیگر از رویدادهای ۲۰ سپتامبر
  • ۶۲۲:   طبق تقویم میلادی، در این روز حضرت محمد (ص) به شهر یثرب (مدینه) مهاجرت کردند که مبداء تقویم هجری قرار گرفته است.
  • ۱۶۶۴:   دولت مهاجر نشین انگلیسی «مریلن » آمریکا ازدواج زنان سفید پوست با سیاهپوستان را غیر قانونی و ممنوع اعلام داشت.
  • ۱۷۹۷:   ایالات متحده آمریکا در این روز یک کشتی جنگی از نوع «فری گیتFrigate» به نام «کانستیتوشنUSS Constitution = قانون اساسی» رادر بندرگاه بوستون (ایالت ماساچوست) به آب افکند که هنوز نگهداری می شود و قادر به دریاپیمایی و شلیک توپ است. این ناو ۱۵ سال بعد در جریان جنگ با انگلستان یک کشتی انگلیسی را غرق کرد و به چند کشتی دیگر آسیب وارد آورد.
    USS Constitution
  • ۱۹۴۵:
    Von Braun

    پس از شکست آلمان در جنگ جهانی دوم، بیستم سپتامبر ۱۹۴۵ دولت آمریکا به عنوان یکی از فاتحان جنگ که نظامیانش در بخش بزرگی از غرب آلمان استقرار داشتند، آن گروه از مهندسان موشک ساز و اتمی این کشور را که به دست آورده بود از جمله مهندس «فون براون» را به آمریکا انتقال داد که برای این کشور موشک بسازند و به این کار هم موفق شدند. پس از سقوط آلمان، بر به دست آوردن دانشمندان موشکی ـ اتمی این کشور میان فاتحان رقابت شدیدی به چشم می خورد.

  • ۲۰۰۳:   روسیه، بلاروس و کزاخستان طرح تجارت آزاد میان اعضای جامعه مشترک المنافع روسیه را که عبارت از انتقال آزاد کالا، خدمات، سرمایه و کارگر تصویب کردند.

بازدید کننده گرامی : شما هم اکنون این خبر را در شبکه خبری تحلیلی استادنیوز مشاهده میکنید

اشتراک گذاری در فیسبوک اشتراک گذاری در توییتر اشتراک گذاری در گوگل پلاس
برچسب ها:
دیدگاهها

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

- کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
- آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد

آرشیو چند رسانه ای
حماسه غرورافرین مردم تهران در وداع با شهید بی سر،محسن حججی
مافیای داروی ایران کیست؟/ طب سنتی در کشورهای پیشرفته
دروغ جهانگیری درباره احمدی نژاد/ دولت ۱۲۰ هزار میلیارد تومان را کجا برد؟
فقدان تخصص در شورای شهر؛ مدیریت شهری نیاز به تخصص جامع دارد

آرشیو کاریکاتور
رشوه سعودی‌ها بابت سخنان ضد ایرانی ترامپ !
جغرافیای پولی ترامپ!
رفتار ترامپ در برابر برجام، نشانه شکست آمریکاست!
شروع به کار پلیس دوچرخه‌سوار در آینده نزدیک

آرشیو گزارش تصویری
افتتاح نمایشگاه تلکام با حضور وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات
تصاویر هوایی از خسارات آتش سوزی در کالیفرنیا
افزایش قیمت نفت بعد از اظهارات جنجالی ترامپ
مراسم افتتاحیه ۳۵ مرکز مانیتورینگ در سطح استان‌های کشور

آرشیو